Gmach Główny Politechniki Warszawskiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gmach Główny Politechniki Warszawskiej
Obiekt zabytkowy nr rej. 676 z 1.07.1965
Ilustracja
Gmach Główny od frontu
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres pl. Politechniki 1
00-661 Warszawa
Architekt Stefan Szyller
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Gmach Główny Politechniki Warszawskiej
Gmach Główny Politechniki Warszawskiej
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Gmach Główny Politechniki Warszawskiej
Gmach Główny Politechniki Warszawskiej
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gmach Główny Politechniki Warszawskiej
Gmach Główny Politechniki Warszawskiej
Ziemia52°13′13,77″N 21°00′38,32″E/52,220492 21,010644

Gmach Główny Politechniki Warszawskiej – zabytkowy budynek Politechniki Warszawskiej znajdujący się na placu Politechniki w Warszawie.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Budowa gmachu zaprojektowanego dla Instytutu Politechnicznego im. Cara Mikołaja II przez Stefana Szyllera rozpoczęła się w lipcu 1899 roku i trwała 2 lata.

Gmach jest typowym przykładem architektury odwołującej się do stylistyki włoskiego renesansu i baroku. Reprezentacyjny charakter gmachu podkreśla monumentalna, dwukondygnacyjna fasada o zaokrąglonych narożnikach. Gmach został zaprojektowany według klasycznych reguł przyjmowanych przez ówczesne uczelnie w Europie. Masywne mury nośne budynku stanowiły nie tylko konstrukcję podpierającą stropy i dach, ale kryły w sobie sieć kanałów dawnego systemu ogrzewania ciepłym powietrzem doprowadzanym z kotłowni zewnętrznej. Solidna konstrukcja przetrwała pożary i zniszczenia od pocisków z czasu powstania warszawskiego.

Projektując elewacje Gmachu Głównego, Stefan Szyller najwięcej starań poświęcił ukształtowaniu fasady o wspaniałej ekspozycji od strony placu. Według zasady architecture parlante XIX-wieczne dekoracje budynków stylu wysokiego: rzeźby i płaskorzeźby, malarstwo, freski i sgraffito - przedstawienia alegoryczne i symboliczne, podkreślały, przede wszystkim jednak uwznioślały, przeznaczenie, funkcje i charakter gmachów publicznych.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]