Gmina Bieniakonie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bieniakonie
gmina wiejska
1921-39[1]
Państwo  II Rzeczpospolita
Województwo (1919-20: okręg wileński)
(1920-21: okręg nowogródzki)
1921[2]-39: nowogródzkie
Powiat lidzki
Siedziba Bieniakonie
Populacja (1921)
• liczba ludności

8379[3]
Szczegółowy podział administracyjny (1921)
Liczba gromad 67
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gmina Bieniakonie – dawna gmina wiejska istniejąca do 1939 roku w województwie nowogródzkim w Polsce (obecnie na Białorusi). Siedzibą gminy było miasteczko Bieniakonie (180 mieszk. w 1921 roku[3])[4].

W okresie międzywojennym gmina Bieniakonie należała do powiatu lidzkiego w woj. nowogródzkim[3]. Była to najdalej na północ wysunięta gmina woj. nowogródzkiego.

1 lipca 1926 roku do gminy Bieniakonie przyłączono część obszaru gminy Dziewieniszki[5]. 11 kwietnia 1929 część obszaru gminy Bieniakonie weszła w skład nowo utworzonej gminy Woronowo[6].

Po wojnie obszar gminy Bieniakonie został odłączony od Polski i włączony do Białoruskiej SRR.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Od 1921 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. nowogródzkiego; w czasie II wojny światowej poza administracją polską; po II wojnie światowej poza granicami Polski.
  2. Niektóre źródła (m.in. mapy) podają informacje o przyłączeniu na przełomie lat 1921-22 do Litwy Środkowej powiatów lidzkiego i brasławskiego (np. Andrzej Gawryszewski: Ludność Polski w XX wieku, 2005; Atlas Historyczny Polski, PKWK, 1967). Rozbieżność ta wynika z różnych interpretacji przeprowadzonych na terenie tych powiatów wyborów do Sejmu Wileńskiego na mocy uchwały Sejmu RP z 16 listopada 1921, która zakończyła walkę polityczną na tych terenach. Adam Mielcarek twierdzi że powiaty lidzki i brasławski faktycznie do Litwy Środkowej nie należały (Adam Janusz Mielcarek, Podziały terytorialno-administracyjne II Rzeczypospolitej w zakresie administracji zespolonej, 2008). W niniejszym artykule oparto się na tej analizie, uwzględniając jednak rozbieżność interpretacji w tymże przypisie.
  3. a b c Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom VII - Część I - Województwo Nowogródzkie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923
  4. Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933
  5. Dz.U. z 1926 r. Nr 45, poz. 277
  6. Dz.U. z 1929 r. Nr 22, poz. 225