Przejdź do zawartości

Lućmierz (gmina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Gmina Lućmierz)
Lućmierz
gmina wiejska
1867–1954[1]
Państwo

 Polska

Województwo

1919–39: łódzkie (II RP)
1945–54: łódzkie

Powiat

łódzki

Siedziba

Proboszczewice

Populacja (1924[2])
• liczba ludności


3684

Szczegółowy podział administracyjny (1952)
Liczba gromad

19

Liczba miejscowości

36

brak współrzędnych

Lućmierz – dawna gmina wiejska istniejąca do 1954 w woj. łódzkim. Nazwa gminy pochodzi od wsi Lućmierz, lecz siedzibą władz gminy były Proboszczewice (obecnie obie miejscowości znajdują się w granicach Zgierza)[3].

Za Królestwa Polskiego gmina Lućmierz należała do powiatu łodzińskiego (łódzkiego) w guberni piotrkowskiej[4][5].

W 1915 roku do gminy Lućmierz przyłączono obszar zniesionej gminy Dzierżązna (wsie Dzierżązna, Dobra, Swoboda i Ostrów oraz osada czynszowa Folusz)[6][7].

W okresie międzywojennym gmina Lućmierz należała do powiatu łódzkiego w woj. łódzkim. Była to najdalej na północ wysunięta gmina powiatu[3]. Wieś Stępowizna stanowiła specyficzną eksklawę gminy Lućmierz, otoczoną ze wszystkich stron obszarem gminy Łagiewniki (między Rudunkami a Zegrzankami)[8].

Podczas II wojny światowej włączono do III Rzeszy. Po wojnie gmina zachowała przynależność administracyjną. 13 lutego 1946, w związku ze zniesieniem gminy Łagiewniki[9], do gminy Lućmierz przyłączono Chełmy, Krzywie, Łagiewniki Nowe, Łagiewniki Stare, Rudunki, Skotniki i Zegrzanki. Według stanu z 1 lipca 1952 roku gmina składała się z 19 gromad: Chełmy, Ciosny, Dąbrówka Strumiany, Dąbrówka Wielka, Dzierzązna, Emilia, Kania-Góra, Krzywie, Lućmierz, Łagiewniki Nowe, Łagiewniki Stare, Proboszczewice, Rosenów, Rudunki, Skotniki, Słowik, Stępowizna, Wiktorów i Zegrzanki[10].

Jednostka została zniesiona 29 września 1954 roku wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin[11]. Po reaktywowaniu gmin z dniem 1 stycznia 1973 roku gminy Lućmierz nie przywrócono, a jej dawny obszar wszedł głównie w skład nowej gminy Zgierz w tymże powiecie i województwie[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Od 1919 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. łódzkiego; w czasie II wojny światowej przejściowo poza administracją polską.
  2. Skorowidzu miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej
  3. a b Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej – podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933
  4. Postanowienie z 17 (29) września 1866, ogłoszone 5 (17) stycznia 1867 (Dziennik Praw, rok 1866, tom 66, nr 219, str. 279)
  5. Postanowienie z 29 grudnia 1867 (10 stycznia 1868), ogłoszone 8 (20) lutego 1868 (Dziennik Praw, rok 1868, tom 67, nr 228, str. 359)
  6. Gmina Dzierżązna w Słowniku Polskim
  7. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom II – Województwo Łódzkie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1925
  8. Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej – podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933
  9. Dz.U. z 1946 r. nr 4, poz. 35
  10. Wykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa
  11. Dz.U. z 1954 r. nr 43, poz. 191
  12. Dz.U. z 1972 r. nr 49, poz. 312