Gmina Straszewo (województwo gdańskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy dawnej gminy w woj. gdańskim. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Straszewo
gmina wiejska
1945-1954[1]
Państwo  PRL
Województwo 1946-54: gdańskie
Powiat sztumski
Siedziba Straszewo
Szczegółowy podział administracyjny (1952)
Liczba gromad 5
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gmina Straszewo – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1945-1954[2] w woj. gdańskim (dzisiejsze woj. pomorskie). Siedzibą władz gminy było Straszewo.

Gmina Straszewo powstała po II wojnie światowej (1945) na terenie tzw. Ziem Odzyskanych (tzw. IV okręg administracyjny – Mazurski)[3]. 25 września 1945 roku gmina – jako jednostka administracyjna powiatu sztumskiego – została powierzona administracji wojewody gdańskiego[4], po czym z dniem 28 czerwca 1946 roku weszła w skład woj. gdańskiego[5][6]. Według stanu z 1 lipca 1952 roku gmina była podzielona na 5 gromad: Mirowice, Pierzchowice, Pułkowice, Straszewo i Trzciano[7].

Gmina została zniesiona 29 września 1954 roku wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin[8]. Jednostki nie przywrócono 1 stycznia 1973 roku wraz z kolejną reformą reaktywującą gminy[9].

Przypisy

  1. Od 1945 pod administracją wojewody gdańskiego; od 1946 jednostka administracyjna utworzonego w 1945 polskiego woj. gdańskiego
  2. Do 28 września 1954 roku
  3. Informacje o zespole archiwalnym Gminna Rada Narodowa w Straszewie (SEZAM) (pol.). Archiwum Państwowe w Elblągu z siedzibą w Malborku. [dostęp 25 listopada 2007].
  4. M.P. z 1945 r. Nr 29, poz. 77
  5. Dz.U. z 1946 r. Nr 28, poz. 177
  6. Na podstawie ustawy z dnia 11 września 1944 o organizacji i zakresie działania rad narodowych (Dz.U. z 1944 r. Nr 5, poz. 22) oraz dekretu z 23 listopada 1944 roku o organizacji i zakresie działania samorządu terytorialnego (Dz.U. z 1944 r. Nr 14, poz. 74)
  7. Wykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa
  8. Dz.U. z 1954 r. Nr 43, poz. 191
  9. Dz.U. z 1972 r. Nr 49, poz. 312