Gmina Winniki (województwo szczecińskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy dawnej gminy wiejskiej. Zobacz też: inna dawna gmina o tej nazwie.
Winniki (Jaźwiny)
gmina wiejska
1946-1954[1]
Państwo  PRL
Województwo szczecińskie
Powiat łobeski
Siedziba Winniki
Szczegółowy podział administracyjny (1952)
Liczba gromad 11
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gmina Winniki (1945-46 gmina Jaźwiny[2]) – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1945-1954[3] w woj. szczecińskim (dzisiejsze woj. zachodniopomorskie). Siedzibą władz gminy były Winniki.

Gmina Jaźwiny powstała po II wojnie światowej na terenie tzw. Ziem Odzyskanych (tzw. III okręg administracyjny – Pomorze Zachodnie). 28 czerwca 1946 gmina Winniki – jako jednostka administracyjna powiatu łobeskiego – weszła w skład nowo utworzonego woj. szczecińskiego[4][5].

Według stanu z 1 lipca 1952 gmina składała się z 11 gromad: Chwarstno, Cieszyno, Dłusko, Kraśnik Łobeski, Mielno, Połchowo, Runowo, Sarnikierz, Sielsko, Trzebawie i Winniki[6]. Gmina została zniesiona 29 września 1954 wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin[7]. Jednostki nie przywrócono 1 stycznia 1973 wraz z kolejną reformą reaktywującą gminy[8], a jej dawny obszar wszedł głównie w skład nowej gminy Węgorzyno.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Od 1946 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. szczecińskiego
  2. Archiwa Państwowe, Bazy danych, Archiwum Państwowe w Szczecinie Oddział w Stargardzie: Starostwo Powiatowe Łobeskie
  3. Do 28 września 1954
  4. Dz.U. z 1946 r. nr 28, poz. 177
  5. Na podstawie ustawy z dnia 11 września 1944 o organizacji i zakresie działania rad narodowych (Dz.U. z 1944 r. nr 5, poz. 22) oraz dekretu z 23 listopada 1944 o organizacji i zakresie działania samorządu terytorialnego (Dz.U. z 1944 r. nr 14, poz. 74)
  6. Wykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa
  7. Dz.U. z 1954 r. nr 43, poz. 191
  8. Dz.U. z 1972 r. nr 49, poz. 312