Przejdź do zawartości

Gołąbek białożółtawy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Gołąbek białożółtawy
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

podstawczaki

Klasa

pieczarniaki

Rząd

gołąbkowce

Rodzina

gołąbkowate

Rodzaj

gołąbek

Gatunek

gołąbek białożółtawy

Nazwa systematyczna
Russula pseudodelica J.E. Lange
Dansk bot. Ark. 4(no. 12): 27 (1926)

Gołąbek białożółtawy (Russula pseudodelica J.E. Lange) – gatunek grzybów należący do rodziny gołąbkowatych (Russulaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo

[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Russula, Russulaceae, Russulales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Po raz pierwszy opisał go w 1926 roku Jakob Emanuel Lange[1]. Synonim: Russula pseudodelica var. flavispora J. Blum 1962[2]. Alina Skirgiełło w 1991 r. nadała mu polską nazwę gołąbek fałszywy, Władysław Wojewoda w 2003 r. zmienił ja na gołąbek białożółtawy[3].

Morfologia

[edytuj | edytuj kod]
Kapelusz

Średnica 10–11 cm, głęboko wklęsły i szybko lejkowaty. Powierzchnia naga, biaława z brudnożółtawym odcieniem w środku, za młodu nieco śluzowata[4].

Blaszki

Wyraźnie przyrośnięte, nieco zbiegające na trzon, z tyłu lekko zaokrąglone, początkowo białawe, potem szybko ochrowokremowe[4].

Trzon

Wysokość 4–5 cm, jędrny, biały[4].

Miąższ

Biały, tylko u nasady trzonu lekko brudnoszary. Ma ostry smak, ale niezbyt silnie[4]. W fenolu barwi się na brązowopurpurowo, w FeSO4 na jasno różowopomarańczowo[5].

Wysyp zarodników

Bladoochrowy lub kremowy[4].

Cechy mikroskopowe

Zarodniki 8–9,25 × 6,2–6,7 µm, odwrotnie jajowate, dołkowane, kolczaste lub brodawkowate, z półkulistymi brodawkami, niektóre stożkowate, osiągające 1,25 × 0,87 µm, dość liczne, niecałkowicie amyloidalne. Wyrostek wnęki 1,37–1,5 µm, łysinka bardzo słabo amyloidalna. Podstawki o średnicy około 7–8 µm. Liczne cystydy o szerokości 7–9 µm, bardzo długie, wrzecionowate, często u góry zwężające się w szyjkę. Egzosporium pokrywa szczyt wyrostka wnęki[4]. Skórka bardzo cienka, zbudowana ze strzępek o szerokości 1–3 µm[5].

Występowanie i siedlisko

[edytuj | edytuj kod]

Podano stanowiska w Ameryce Północnej, Europie i Azji[6]. W Polsce do 2003 r. podano jedno stanowisko[3], w późniejszych latach podano następne[7].

Naziemny grzyb mykoryzowy występujący w lasach iglastych i mieszanych[3].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c Index Fungorum [online] [dostęp 2025-02-15] (ang.).
  2. Species Fungorum [online] [dostęp 2025-02-15] (ang.).
  3. a b c Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, s. 610, ISBN 83-89648-09-1.
  4. a b c d e f H. Romagnesi, Les Russules d’Europe et d’Afrique du Nord, Mycobank, 1967, s. 231 [dostęp 2025-02-18] (ang.).
  5. a b Alina Skirgiełło, Mleczaj (''Lactarius''). Grzyby (''Mycota''), tom 25. Podstawczaki (''Basidiomycetes''), gołąbkowce (''Russulales''), gołąbkowate (''Russulaceae''), mleczaj (''Lactarius''), Kraków: PWN, 1998, s. 34–35, ISBN 83-85444-65-3.
  6. Występowanie Russula pseudodelica na świecie (mapa) [online] [dostęp 2025-02-15] (ang.).
  7. Russula pseudodelica (gołąbek białożółtawy) [online], grzyby.pl [dostęp 2025-02-10] (pol.).