Gołąbek płowiejący

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gołąbek płowiejący
Ilustracja
Systematyka
Królestwo grzyby
Typ podstawczaki
Klasa pieczarniaki
Rząd gołąbkowce
Rodzina gołąbkowate
Rodzaj gołąbek
Gatunek gołąbek płowiejący
Nazwa systematyczna
Russula decolorans Fr.
Epicr. syst. mycol. (Upsaliae): 361 (1838)
Mapa zasięgu
zasięg występowania na mapie
Zasięg w Europie
Ilustracja
2008-08-26 Russula decolorans Fr 90606.jpg

Gołąbek płowiejący (Russula decolorans Fr.) – gatunek grzybów należący do rodziny gołąbkowatych (Russulaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Russula, Russulaceae, Russulales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Nazwę polską podała Alina Skirgiełło w 1991 r.[2]. Synonimy łacińskie[3]:

  • Agaricus decolorans Fr. 1821
  • Myxacium decolorans (Fr.) P. Kumm. 1871

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

Średnica 5–12 cm[4]. Początkowo niemal kulisty, później spłaszczony, zwykle pomarańczowy lub ceglastoczerwony[5]. Starsze kapelusze blakną i stają się ochrowe i czasami mają lekko prążkowane brzegi kapelusza. Powierzchnia kapelusza jest gładka, w czasie wilgotnej pogody lepka, w czasie suchej sucha[6] .

Blaszki

Wolne, gęsto ustawione, szerokie, brzuchate i nieco łamliwe. Początkowo białe, później żółte w odcieniu masła. Starsze czernieją na powierzchni, a po uszkodzeniu siwieją[4].

Trzon

Cylindryczny, długości 2 do 8 cm i grubości od 1 do 3 cm, biały[5]. Stare trzony stają się ciemnosiwe lub czarniawe. Po uszkodzeniu siwieją[4].

Miąższ

Białawy, niekiedy pod skórką kapelusza nieco żółtawy. Przy nacięciach lub z wiekiem zabarwiający się na szaro lub czerniejący[5]. Nie ma zapachu, smak łagodny[6].

Wysyp zarodników

10–14 × 9–12 μm, szerokoelipsoidalne, pokryte grubymi brodawkami[6].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Dość pospolicie występuje na podmokłych i kwaśnych glebach, w lasach iglastych zwłaszcza na glebach piaszczystych[4]. Owocniki pojawiają się od lipca do października.

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Grzyb mikoryzowy[2]. Smaczny grzyb jadalny[5].

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

  • gołąbek brudnożółty (Russula ochroleuca (Pers.) Fr.). Ma kapelusz barwy ochrowożółtej i po przełamaniu nie siwieje[4].
  • gołąbek plamisty (Russula maculata). Posiada różowopurpurowe plamy na kapeluszu i trzonie, po przełamaniu również nie siwieje[4],
  • gołąbek błotny (Russula paludosa Britz.). Kształt i barwa kapelusza podobne, ale miąższ po przełamaniu nie siwieje[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-03-05].
  2. a b Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-04-15].
  4. a b c d e f Pavol Škubla: Wielki atlas grzybów. Poznań: Elipsa, 2007. ISBN 978-83-245-9550-1.
  5. a b c d Edmund Garnweidner: Grzyby : przewodnik do poznawania i oznaczania grzybów Europy Środkowej. Warszawa: Muza S.A., 2003, s. 265. ISBN 83-7200-389-0.
  6. a b c d Barbara Gumińska, Władysław Wojewoda: Grzyby i ich oznaczanie. Warszawa: PWRiL, 1985. ISBN 83-09-00714-0.