Gołaszyn (województwo lubelskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy wsi położonej w województwie lubelskim. Zobacz też: Gołaszyn.
Gołaszyn
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat łukowski
Gmina Łuków
Sołectwo Gołaszyn
Liczba ludności (2015-12-31) 1011[1]
Strefa numeracyjna (+48) 25
Kod pocztowy 21-400
Tablice rejestracyjne LLU
SIMC 0679411
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Gołaszyn
Gołaszyn
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gołaszyn
Gołaszyn
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Gołaszyn
Gołaszyn
Ziemia 51°57′54″N 22°21′28″E/51,965000 22,357778

Gołaszynwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łukowskim, w gminie Łuków, przy drodze krajowej nr 63 w strefie podmiejskiej Łukowa. Leży nad rzeką Krzna Północna, w północno-zachodniej części Równiny Łukowskiej. Według danych z 30 czerwca 2013 roku miejscowość liczyła 1022 mieszkańców.

Historia[edytuj]

Pierwsza wzmianka historyczna o miejscowości pojawia się w 1448 roku w Kodeksie Dyplomatycznym Małopolski[potrzebny przypis]. Pierwotna nazwa miejscowości to Gołaszyn Most (Golaszinmost). Wieś szlachecka, założona przez szlachtę mazurską, która otrzymała tu nadanie ziemskie od króla.

W 1827 roku w 43 domach mieszkało 223 mieszkańców, a przeszło 50 lat później, też w 43 domach, mieszkało już 322 mieszkańców, gospodarujących na 1 022 morgach gruntu. Folwark Gołaszyn w 1890 roku miał obszar 179 mórg i 21 prętów.

W 1920 roku w 62 domach (26 domów podwójnych, 1 kryty blachą, 1 gontem, pozostałe kryte słomą) mieszkało 456 mieszkańców (81 rodzin, w tym 2 żydowskie)[2].

Położenie miejscowości przy głównym szlaku drogowym Łuków–Siedlce spowodowało duże zniszczenia w okresie II wojny światowej.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.

Rezerwat Kra Jurajska[edytuj]

 Osobny artykuł: Rezerwat przyrody Kra Jurajska.

Na terenie Gołaszyna znajduje się rezerwat przyrody nieożywionej Kra Jurajska o powierzchni 8 ha[3]. Rezerwat ten został ustanowiony dla ochrony unikatowych w skali światowej skamieniałości amonitów w 1981 roku. Pod warstwą ziemi znajduje się tu pokład czarnego iłu zawierającego skamieniałe muszle amonitów, małż, ramienionogów i otwornic. Według opinii naukowców odłamy kry w stanie wewnątrz nienaruszonym zostały przeniesione przez lądolód z północy, prawdopodobnie z pogranicza zach. Litwy i Łotwy. Iły te poza obszarem rezerwatu mogą być wykorzystywane do produkcji keramzytu, jednak dotychczas eksploatacja nie została podjęta. Zaznaczyć należy, że w przypadku podjęcia eksploatacji byłaby możliwość dokładnego zbadania i zaprezentowania znajdujących się tam skamielin.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]