Gołaszyn (województwo lubelskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wsi położonej w województwie lubelskim. Zobacz też: Gołaszyn.
Gołaszyn
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat łukowski
Gmina Łuków
Sołectwo Gołaszyn
Liczba ludności (2013) 1022
Strefa numeracyjna (+48) 25
Kod pocztowy 21-400
Tablice rejestracyjne LLU
SIMC 0679411
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Gołaszyn
Gołaszyn
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gołaszyn
Gołaszyn
Ziemia 51°57′54″N 22°21′28″E/51,965000 22,357778Na mapach: 51°57′54″N 22°21′28″E/51,965000 22,357778

Gołaszynwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łukowskim, w gminie Łuków, przy drodze krajowej 63 w strefie podmiejskiej Łukowa. Leży nad rzeką Krzna Północna, w północno-zachodniej części Równiny Łukowskiej. Według danych z 30 czerwca 2013 roku miejscowość liczyła 1022 mieszkańców[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka historyczna o miejscowości pojawia się w 1448 roku w Kodeksie Dyplomatycznym Małopolski[potrzebne źródło]. Pierwotna nazwa miejscowości to Gołaszyn Most (Golaszinmost). Wieś szlachecka, założona przez szlachtę mazurską, która otrzymała tu nadanie ziemskie od króla.

W 1827 roku w 43 domach mieszkało 223 mieszkańców, a przeszło 50 lat później, też w 43 domach, mieszkało już 322 mieszkańców, gospodarujących na 1 022 morgach gruntu. Folwark Gołaszyn w 1890 roku miał obszar 179 mórg i 21 prętów.

W 1920 roku w 62 domach (26 domów podwójnych, 1 kryty blachą, 1 gontem, pozostałe kryte słomą) mieszkało 456 mieszkańców (81 rodzin, w tym 2 żydowskie)[2].

Położenie miejscowości przy głównym szlaku drogowym Łuków–Siedlce spowodowało duże zniszczenia w okresie II wojny światowej.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.

Rezerwat Kra Jurajska[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Rezerwat przyrody Kra Jurajska.

Na terenie Gołaszyna znajduje się rezerwat przyrody nieożywionej Kra Jurajska o powierzchni 8 ha[3]. Rezerwat ten został ustanowiony dla ochrony unikatowych w skali światowej skamieniałości amonitów w 1981 roku. Pod warstwą ziemi znajduje się tu pokład czarnego iłu zawierającego skamieniałe muszle amonitów, małż, ramienionogów i otwornic. Według opinii naukowców odłamy kry w stanie wewnątrz nienaruszonym zostały przeniesione przez lądolód z północy, prawdopodobnie z pogranicza zach. Litwy i Łotwy. Iły te poza obszarem rezerwatu mogą być wykorzystywane do produkcji keramzytu, jednak dotychczas eksploatacja nie została podjęta. Zaznaczyć należy, że w przypadku podjęcia eksploatacji byłaby możliwość dokładnego zbadania i zaprezentowania znajdujących się tam skamielin.

Przypisy