Gołaszyn (województwo lubuskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Gołaszyn w innych znaczeniach tej nazwy.
Gołaszyn
Kościół pw. św. Marcina
Kościół pw. św. Marcina
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat nowosolski
Gmina Nowe Miasteczko
Liczba ludności 112
Strefa numeracyjna 68
Kod pocztowy 67-124[1]
Tablice rejestracyjne FNW
SIMC 0912379
Położenie na mapie gminy Nowe Miasteczko
Mapa lokalizacyjna gminy Nowe Miasteczko
Gołaszyn
Gołaszyn
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gołaszyn
Gołaszyn
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Gołaszyn
Gołaszyn
Położenie na mapie powiatu nowosolskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nowosolskiego
Gołaszyn
Gołaszyn
Ziemia51°42′03″N 15°43′48″E/51,700833 15,730000

Gołaszynwieś w Polsce, położona w województwie lubuskim, w powiecie nowosolskim, w gminie Nowe Miasteczko.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie zielonogórskim.

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Gołaszyn[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0912385 Osada Leśna część wsi
Krzyż kamienny

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[4]:

  • kościół filialny pod wezwaniem św. Marcina, gotycki z drugiej połowy XIII wieku, przebudowany w XV wieku, w połowie XVI wieku, w 1883 roku, murowany z kamienia polnego
    • ogrodzenie z bramką, z XVI wieku
  • zespół folwarczny, ul. Gołaszyn 12, z XVIII wieku-XIX wieku:
    • dwa domy mieszkalne
    • budynek mieszkalno-gospodarczy
    • obora
    • chlewnia
    • stodoła

inne zabytki:

  • stary kamienny krzyż niewiadomego wieku, być może późnośredniowieczny, i nieznanej przyczyny fundacji. Z krzyżem związane są legendy starające się wytłumaczyć jego pochodzenie. Według jednej z nich jest to krzyż upamiętniający śmierć dwóch rzeźników w tym miejscu, według innej legendy zabici zostali dwaj nielegalni handlarze bydła[5]. Kolejna legenda, najpopularniejsza w ostatnich dziesięcioleciach, mówi, że jest to tzw. krzyż pokutny czyli krzyż fundowany przez zabójcę w wyniku jego umowy pojednawczej z rodziną zabitego. Przypuszczenie to nie ma oparcia w żadnych dowodach ani badaniach, a jest oparte jedynie na nieuprawnionym założeniu, że wszystkie stare kamienne krzyże monolitowe, o których nic nie wiadomo, są krzyżami pokutnymi[6], chociaż w rzeczywistości powód fundacji takiego krzyża może być różnoraki, tak jak każdego innego krzyża. Ta ostatnia legenda stała się na tyle popularna, że zaczęła być odbierana jako fakt i pojawiać się w lokalnych opracowaniach, informatorach czy przewodnikach jako pewna informacja, bez uprzedzenia, że jest to co najwyżej luźna hipoteza bez żadnych bezpośrednich dowodów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 51. [dostęp 2.2.13].
  5. Szlakiem krzyży pokutnych po obu stronach Odry : kamienne zabytki dawnego prawa : informator-przewodnik turystyczny terenu Euroregionu-Sprewa-Nysa-Bóbr. Zielona Góra: Lubuska Regionalna Organizacja Turystyczna "LOTUR", s. 40.
  6. Arkadiusz Dobrzyniecki. Krzyże i kapliczki pokutne ziemi złotoryjskiej - historia pewnego mitu. „Pomniki Dawnego Prawa”. 11-12 (wrzesień-grudzień 2010), s. 32-37, 2010.