Gończy serbski trójkolorowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gończy serbski trójkolorowy
Srpski Trobojni Gonic.gif
Gończy serbski trójkolorowy
Inne nazwy Gończy jugosłowiański trójkolorowy
Kraj patronacki Serbia
Kraj pochodzenia Jugosławia
Wymiary
Wysokość 45 – 55 cm (psy),
44 – 54 cm (suki)
Masa 20-25 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa VI, Sekcja 1,
nr wzorca 229
Wzorce rasy
FCI

Gończy serbski trójkolorowyrasa psa, należąca do grupy psów gończych i posokowców, zaklasyfikowana do sekcji psów gończych.

Rys historyczny[edytuj]

Rasa powstała w XIX wieku. Jej przodkami były psy gończe i charty. Pochodzenie gończego serbskiego trójkolorowego jest podobne jak w przypadku pozostałych gończych na Bałkanach. W roku 1946 zaczęła się dyskusja czy jest to samodzielna rasa czy wariant gończego serbskiego zakończona decyzją o uznaniu osobnej rasy. Na wystawie międzynarodowej w Belgradzie zorganizowanej w dniach 7 - 8 czerwca 1950 roku zaprezentowano psy tej rasy, a w dniu 25 lipca 1961 roku FCI uznała rasa i opublikowała jej standard

Wygląd[edytuj]

Pies średniej wielkości, dobrze zbudowany i wytrzymały. W kolorze płomiennie czerwonym, czarnym i białym. Rasę tę charakteryzują grube, opadające uszy, mocne uda i mocne, grube opuszki. Sierść krótka.

Zachowanie i charakter[edytuj]

Aktywny i posłuszny. Nietresowany może mieć skłonność do długiej pogoni za zwierzyną.

Użytkowość[edytuj]

Pies jest dobrym myśliwym do polowań na dziki i drobną zwierzynę.

Popularność[edytuj]

Gończy ten występuje w południowych regionach byłej Jugosławii. Nie jest jednak zbyt często spotykany.

Bibliografia[edytuj]

  • David Alderton "Psy", Wiedza i życie, Warszawa 2006