Gończy serbski trójkolorowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gończy serbski trójkolorowy
Srpski Trobojni Gonic.gif
Gończy serbski trójkolorowy
Inne nazwy Gończy jugosłowiański trójkolorowy
Kraj patronacki Serbia
Kraj pochodzenia Jugosławia
Wymiary
Wysokość 45 – 55 cm (psy),
44 – 54 cm (suki)
Masa 20-25 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa VI, Sekcja 1,
nr wzorca 229
Wzorce rasy
FCI

Gończy serbski trójkolorowyrasa psa, należąca do grupy psów gończych i posokowców, zaklasyfikowana do sekcji psów gończych.

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Rasa powstała w XIX wieku. Jej przodkami były psy gończe i charty. Pochodzenie gończego serbskiego trójkolorowego jest podobne jak w przypadku pozostałych gończych na Bałkanach. W roku 1946 zaczęła się dyskusja czy jest to samodzielna rasa czy wariant gończego serbskiego zakończona decyzją o uznaniu osobnej rasy. Na wystawie międzynarodowej w Belgradzie zorganizowanej w dniach 7 - 8 czerwca 1950 roku zaprezentowano psy tej rasy, a w dniu 25 lipca 1961 roku FCI uznała rasa i opublikowała jej standard

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Pies średniej wielkości, dobrze zbudowany i wytrzymały. W kolorze płomiennie czerwonym, czarnym i białym. Rasę tę charakteryzują grube, opadające uszy, mocne uda i mocne, grube opuszki. Sierść krótka.

Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]

Aktywny i posłuszny. Nietresowany może mieć skłonność do długiej pogoni za zwierzyną.

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Pies jest dobrym myśliwym do polowań na dziki i drobną zwierzynę.

Popularność[edytuj | edytuj kod]

Gończy ten występuje w południowych regionach byłej Jugosławii. Nie jest jednak zbyt często spotykany.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Alderton "Psy", Wiedza i życie, Warszawa 2006