Godło Litwy Środkowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Godło Litwy Środkowej
Other Coat of Arms of Central Lithuania.svg

Godło Litwy Środkowej – przedstawiało na czerwonej tarczy dzielonej w słup po prawej stronie Orła Białego, a po lewej Pogoń Litewską. Herb ten został wprowadzony Dekretem Naczelnego Dowódcy Wojsk z 12 października 1920 roku[1].

Herb ten nawiązywał do herbu Królestwa Polskiego ustanowionego w lutym 1831 roku przez Sejm podczas powstania listopadowego.

Na znaczku Litwy Środkowej z 1921 roku (nr. kat. Michla 38), przedstawiony jest też inny herb. Na tarczy czterodzielnej w krzyż w polach 1 i 4 Orzeł. W polach 2 i 3 Pogoń. A na tarczy sercowej widnieje postać świętego Krzysztofaherb Wilna. Ta wersja, z wyjątkiem herbu Wilna, nawiązazywała do herbu przedrozbiorowego państwa polsko-litewskiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. S. K. Kuczyński "Polskie herby ziemskie" Warszawa 1994

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dekret Nr 1 Naczelnego Dowódcy Wojsk Litwy Środkowej z dnia 12 października 1920 r. o ustanowieniu władzy zwierzchniej na terenie Litwy Środkowej, o określeniu jej terytorium i o godle (Dz. Urz. Tymczasowej Komisji Rządzącej z 17 listopada 1920 r. Nr 1, poz. I)