Golem (film 1979)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy filmu produkcji polskiej. Zobacz też: inne znaczenie tego słowa.
Golem
Gatunek post-apokaliptyczny, dramat, science fiction, fantastyka socjologiczna
Rok produkcji 1979[1]
Data premiery 18 marca 1980
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 90 min
Reżyseria Piotr Szulkin
Scenariusz Piotr Szulkin
Tadeusz Sobolewski
Główne role Marek Walczewski
Krystyna Janda
Joanna Żółkowska
Mariusz Dmochowski
Wiesław Drzewicz
Muzyka Zygmunt Konieczny
Józef Skrzek
Orkiestra Górnicza KWK 1 Maja w Wodzisławiu Śl.
Zdjęcia Zygmunt Samosiuk
Scenografia Zbigniew Warpechowski
Barbara Minkiewicz
Janusz Własow
Kostiumy Irena Iwaniuk
Ewa Krauze
Montaż Elżbieta Kurkowska
Produkcja Studio Filmowe Perspektywa

Golem – polski film w formie poetyki ekspresjonistycznego horroru w reżyserii Piotra Szulkina, zrealizowany w 1979 roku. Scenariusz filmu jest inspirowany żydowską legendą oraz wątkami powieści Gustava Meyrinka o tym samym tytule.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Postapokaliptyczna przyszłość, akcja filmu rozgrywa się kilkadziesiąt lat po kataklizmie atomowym. W świecie zniszczonym przez wojnę atomową panuje system totalitarny. Naukowcy pod czujnym okiem władz starają się udoskonalić ludzkość, dokonując eksperymentów medycznych na jednostkach nieprzystosowanych społecznie. Pierwszym z poddanych zabiegom, modelem prototypowym, jest Pernat. Wraca on do swego mieszkania na poddaszu kamienicy, pozbawiony pamięci, zredukowany do umiejętności pracy. W tej samej kamienicy mieszka Holtrum, owładnięty obsesją stworzenia człowieka doskonałego.

Kontrolowany na każdym kroku Pernat buntuje się przeciwko swoim opiekunom. Początkowo próbuje namówić do ucieczki Rozynę, córkę Holtruma, a później Miriam, córkę szalonego bibliofila. Ostatecznie jednak nie ucieka, zostaje oskarżony o zabójstwo Holtruma i trafia do więzienia.

W ostatniej scenie Pernat jest znowu zmieniony: tym razem to pełny zapału polityk przemawiający do tłumu z trybuny. W dłoni ściska kartkę z numerem. Jest to nawiązanie do wywiedzionej z tradycji żydowskiej legendy, wedle której Golem, istota ulepiona z gliny, ożywa po włożeniu w usta kartki z magiczną formułą.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Źródło: FilmPolski.pl[2]

i inni

W filmie wystąpił także muzyk Józef Skrzek, wykonując skomponowaną przez siebie piosenkę „Golem”. Autorem tekstu utworu jest poeta Miron Białoszewski.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]