Gonadotropina kosmówkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gonadotropina kosmówkowa

Gonadotropina kosmówkowa (ang. chorionic gonadotropin, CG; ATC: G 03 GA 01) – hormon zwierzęcy z grupy gonadotropin produkowany w trakcie ciąży przez zarodek, a potem przez łożysko (konkretnie syncytiotrofoblast). Zadaniem gonadotropiny kosmówkowej jest utrzymywanie funkcji ciałka żółtego, struktury, która powstaje w jajniku w miejscu uwolnienia komórki jajowej, a potem podtrzymywanie produkcji progesteronu.

Ludzka gonadotropina kosmówkowa oznaczana jest skrótowcem hCG lub HCG (z ang. human chorionic gonadotropin). Forma dimeryczna hCG złożona jest z podjednostek alfa i beta, które krążą w surowicy również pojedynczo[1][2]. Podjednostki alfa oznaczane są α-hCG, alfa-hCG, natomiast beta β-hCG, beta-hCG, b-hCG.

Największe wydzielanie ludzkiej gonadotropiny łożyskowej przypada na 10 tydzień ciąży (licząc od pierwszego dnia ostatniej miesiączki) i w następnych tygodniach zaczyna się zmniejszać. Poczynając od 14 tygodnia ciąży aż do dnia porodu zawartość hCG we krwi matki jest kilkakrotnie mniejsza w porównaniu z zawartością w 10 tygodniu ciąży. Pod wpływem hCG ciałko żółte ciążowe wzrasta i wydziela progesteron. Zmniejszeniu się wydzielania hCG towarzyszy stopniowe zanikanie ciałka żółtego ciążowego w jajniku[3].

Oznaczanie obecności gonadotropiny hCG w moczu lub krwi kobiety jest metodą wykorzystywaną w testach ciążowych. Czuły test na ludzką gonadotropinę kosmówkową (hCG), tak zwaną próbę antronową, opracował Howard Beard[4]. Hormon ten daje się wykrywać standardowymi testami od 6–12 dnia po zapłodnieniu[5].

hCG jest związkiem produkowanym wyłącznie przez komórki trofoblastu w ciąży oraz przez komórki niektórych nowotworów złośliwych różnego pochodzenia, np. ciążowej choroby trofoblastycznej i nowotworu zarodkowego[6]. W takich wypadkach może być markerem zmian chorobowych zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn[7].

Przypisy

  1. Beta-HCG. www.diag.pl. [dostęp 2014-11-27].
  2. HCG wolna podjednostka beta. www.diag.pl. [dostęp 2014-11-27].
  3. Władysław Traczyk, Fizjologia człowieka w zarysie, s. 394, Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, Warszawa 1989, ISBN 83-200-1370-4
  4. Brian Richards, Frank Hourigan, The Even Better Good News about Cancer ISBN 9781874069300
  5. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać AJ. Wilcox, DD. Baird, CR. Weinberg. Time of implantation of the conceptus and loss of pregnancy. „N Engl J Med”. 340 (23), s. 1796-1799, 1999. DOI: 10.1056/NEJM199906103402304. PMID: 10362823. 
  6. Tumor Marker, Markers Information, AFP, CA-125, CA19-9, HCG,. [dostęp 2010-03-18].
  7. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Anna Szczerba, Piotr Białas, Paweł Piotr Pięta, Anna Jankowska. hCG – related molecules and their measurement. „Ginekol. Pol.”. 87 (1), s. 65-70, 2016. DOI: 10.17772/gp/60981. PMID: 27306471. 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.