Goo Goo Dolls

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Goo Goo Dolls
Goo goo dolls slide.JPG
Rok założenia 1986
Pochodzenie Buffalo ( Stany Zjednoczone)
Gatunek pop alternatywny[1], rock alternatywny[1], indie rock[1], post grunge[1], hard rock[1]
Wytwórnia płytowa Metal Blade Records, Warner Bros. Records
Strona internetowa

Goo Goo Dolls - amerykański alternatywny zespół rockowy założony w 1986 roku w Buffalo.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Założycielami zespołu (który pierwotnie nazywał się Sex Maggots) byli Johnny Rzeznik, Robby Takac oraz George Tutuska. Zmienili nazwę na Goo Goo Dolls przed jednym z koncertów, po tym, gdy menedżer klubu, w którym mieli grać, zabronił im występu pod nazwą Sex Maggots. W 1987 roku, dzięki wytwórni Metal Blade Records, formacja pod nową nazwą wydała swoją pierwszą płytę Goo Goo Dolls. Nazwa Goo Goo Dolls pochodziła z jednej z reklam zamieszczonych w czasopiśmie True Detective[2].

Początkowo zespół był popularny głównie w rozgłośniach studenckich w ich rodzinnym Buffalo, a dopiero po ukazaniu się w 1990 roku trzeciej płyty, Hold Me Up, wiedza o grupie przedostała się do rozgłośni studenckich w innych częściach Ameryki. Utwór "We Are The Normal" z następnego, wydanego w 1993 roku albumu Superstar Car Wash, stał się pierwszym hitem zespołu, jednak tylko regionalnym. Natomiast w 1995 roku singel "Name" z płyty A Boy Named Goo odniósł ogólnokrajowy komercyjny sukces, dzięki czemu formacja zyskała status jednego z przedstawicieli sceny alternatywnej w rozgłośniach radiowych w całych Stanach Zjednoczonych[3].

W 1998 roku formacja nagrała piosenkę "Iris", która pojawiła się na soundtracku do filmu Miasto Aniołów. Utwór pozostawał na szczytach list przebojów przez kilkanaście tygodni, uzyskując tytuł Najczęściej Granego Utworu 1998 Roku oraz Najczęściej Wykonywanej Piosenki Z Filmu. W 1999 roku został nominowany do trzech nagród Grammy za 1998 rok. Były to kategorie: Song Of The Year (Piosenka Roku), Record Of The Year (Nagranie Roku) oraz Best Pop Performance By A Duo Or Group (Najlepszy Popowy Występ Duetu lub Grupy). Również w 1999 roku kompozycja "Iris" otrzymała nominację do MTV Video Music Awards w kategorii Video From A Film (Klip Z Filmu)[4].

Czwartą nominację do Nagrody Grammy zespół uzyskał w 2000 roku za utwór "Black Balloon", w kategorii Best Rock Performance By A Duo Or Group With Vocal (Najlepszy Rockowy Występ Duetu Lub Grupy z Wokalem). W tym samym roku formacja zdobyła nagrodę Radio Music Award w kategorii Artist Of The Year (Artysta Roku)[4].

W 2001 roku zespół wydał kompilację utworów What I Learned About Ego, Opinion, Art & Commerce, obejmująca okres 1987-2000.

W 2002 roku piosenki "I'm Still Here" oraz "Always Know Where You Are" zostały wykorzystane w filmie animowanym Planeta skarbów. Także w 2002 ukazał się kolejny album - Gutterflower, który zawierał m.in. single "Here Is Gone", "Big Machine" i "Sympathy".

W 2003 roku zespół zarejestrował nagranie DVD koncertu, który odbył się na Alasce - Music in High Places: Live in Alaska. Rok później został wydany zapis DVD koncertu, który miał miejsce w Święto Niepodległości w rodzinnym mieście grupy, Buffalo. Nosi tytuł Live in Buffalo: July 4th, 2004.

Ósmy krążek z nowymi utworami, Let Love In, ujrzał światło dzienne w 2006 roku. Promowały go piosenki "Give a Little Bit", "Better Days", "Stay with You" i "Let Love In".

W 2007 roku piosenka "Before It's too Late" została wykorzystana w filmie Transformers. W tym samym roku formacja wydała pierwszą część drugiej (po What I Learned About Ego, Opinion, Art & Commerce) kompilacji podsumowującej karierę muzyczną, zatytułowaną Greatest Hits Vol. 1. The Singles. W 2008 roku ukazała się druga część tej kompilacji, pt. Greatest Hits Vol. 2. B-sides & Rarities.

Dziewiąty w dorobku album studyjny z oryginalnymi kompozycjami, Something For The Rest Of Us, grupa wydała w 2010 roku. Jego promocję rozpoczął singiel "Home".

18 stycznia 2013 roku ukazał się singiel "Rebel Beat", zwiastujący kolejny album, Magnetic. Premiera tej, dziesiątej już, płyty miała miejsce 11 czerwca 2013 roku.

27 grudnia 2013 Mike Malinin, drugi perkusista Goo Goo Dolls (od 2005 roku), ogłosił na Twitterze swoje odejście z zespołu[5].

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

Obecny skład zespołu
Byli członkowie
Obecni muzycy koncertowi
Byli muzycy koncertowi

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Płyty studyjne[edytuj | edytuj kod]

Albumy live[edytuj | edytuj kod]

Kompilacje[edytuj | edytuj kod]

DVD i video[edytuj | edytuj kod]

Single[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]