Gordon Banks

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gordon Banks
Ilustracja
Gordon Banks (2007)
Data i miejsce urodzenia 30 grudnia 1937
Sheffield, Anglia
Wzrost 185 cm
Pozycja bramkarz
Kariera juniorska
Lata Klub
1953 Millspaugh
1953 Rawmarsh Welfare
1953–1958 Chesterfield FC
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1958–1959 Chesterfield FC 23 0
1959–1967 Leicester City 293 0
1967–1973 Stoke City 194 0
1967 Cleveland Stokers (wyp.) 7 0
1971 Hellenic FC (wyp.) 3 0
1977 Fort Lauderdale Strikers 37 0
1977–1978 St Patrick's Athletic (wyp.) 1 0
W sumie: 558 0
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1961 Anglia U-23 2 0
1963–1972 Anglia 73 0
W sumie: 75 0
Kariera trenerska
Lata Klub
1979–1980 Telford United

Gordon Banks (ur. 30 grudnia 1937 w Sheffield) – angielski piłkarz występujący jako bramkarz. Mistrz świata z 1966, uczestnik MŚ 70.

W reprezentacji Anglii rozegrał 73 mecze, w tym 9 na MŚ. W 35 spotkaniach nie stracił bramki. Banks w bramce jest tak pewny jak nasze pieniądze w Banku Angielskim – napisał dziennik The Times po półfinałowym meczu mistrzostw świata w 1966, wygranym przez Anglię z Portugalią 2:1. W czterech pierwszych meczach Anglii w finałach MŚ 1966 nie puścił gola. Został pokonany dopiero w półfinale z Portugalią – i to strzałem Eusébio z karnego (zaliczył 443 minuty na boisku w finałach bez straty gola). Potem był finał, wygrana z RFN i Order Imperium Brytyjskiego otrzymany z rąk królowej Elżbiety II.

Banks uchodził za najlepszego bramkarza na świecie. Nadano mu pseudonim "Bank of England". Jego znakiem firmowym była bluza w żółtym kolorze. W 1970 na Mistrzostwach Świata w Meksyku bronił w trzech meczach grupowych, a jego interwencja po strzale głową Pelégo uznana została "paradą stulecia". W 1968 zdobył brązowy medal mistrzostw Europy. Bronił wyjątkowo prosto, nie wykonywał niepotrzebnie efektownych padów, najważniejsza była skuteczność, a nie styl.

Musiał zakończyć karierę w 1972 po tym, jak w wypadku drogowym (jego ford mustang wpadł w ciężarówkę) prawie stracił wzrok w prawym oku. Pojechał potem na rok do USA i grał w Fort Lauderdale Strikers. Tylko tam chcieli ślepego bramkarza – wspomina w autobiografii.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]