Gordon Banks

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gordon Banks
Ilustracja
Gordon Banks (2007)
Data i miejsce
urodzenia
30 grudnia 1937
Sheffield, Anglia
Pozycja bramkarz
Wzrost 185 cm
Kariera juniorska
1953
1953
1953–1958
Millspaugh
Rawmarsh Welfare
Chesterfield FC
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1958–1959
1959–1967
1967–1973
1967
1971
1977
1977–1978
Chesterfield FC
Leicester City
Stoke City
Cleveland Stokers (wyp.)
Hellenic FC (wyp.)
Fort Lauderdale Strikers
St Patrick's Athletic (wyp.)
23 (0)
293 (0)
194 (0)
7 (0)
3 (0)
37 (0)
1 (0)
Występy w reprezentacji
Lata Reprezentacja
1961
1963–1972
 Anglia U-23
 Anglia
2 (0)
73 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1979–1980 Telford United

Gordon Banks (ur. 30 grudnia 1937 w Sheffield) – angielski piłkarz występujący jako bramkarz. Mistrz świata z 1966, uczestnik MŚ 70.

W reprezentacji Anglii rozegrał 73 mecze, w tym 9 na MŚ. W 35 spotkaniach nie stracił bramki. Banks w bramce jest tak pewny jak nasze pieniądze w Banku Angielskim – napisał dziennik The Times po półfinałowym meczu mistrzostw świata w 1966, wygranym przez Anglię z Portugalią 2:1. W czterech pierwszych meczach Anglii w finałach MŚ 1966 nie puścił gola. Został pokonany dopiero w półfinale z Portugalią – i to strzałem Eusébio z karnego (zaliczył 443 minuty na boisku w finałach bez straty gola). Potem był finał, wygrana z RFN i Order Imperium Brytyjskiego otrzymany z rąk królowej Elżbiety II.

Banks uchodził za najlepszego bramkarza na świecie. Nadano mu pseudonim "Bank of England". Jego znakiem firmowym była bluza w żółtym kolorze. W 1970 na Mistrzostwach Świata w Meksyku bronił w trzech meczach grupowych, a jego interwencja po strzale głową Pelégo uznana została "paradą stulecia". W 1968 zdobył brązowy medal mistrzostw Europy. Bronił wyjątkowo prosto, nie wykonywał niepotrzebnie efektownych padów, najważniejsza była skuteczność, a nie styl.

Musiał zakończyć karierę w 1972, po tym jak w wypadku drogowym (jego ford mustang wpadł w ciężarówkę) prawie stracił wzrok w prawym oku. Pojechał potem na rok do USA i grał w Fort Lauderdale Strikers. Tylko tam chcieli ślepego bramkarza – wspomina w autobiografii.

Linki zewnętrzne[edytuj]