Gorillaz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gorillaz
Ilustracja
Gorillaz podczas koncertu w Londynie w 2010 roku
Rok założenia 1998
Pochodzenie  Anglia, Essex
Gatunek rock alternatywny[1], rap alternatywny[1], indie rock[1], pop alternatywny[1]
Wytwórnia płytowa Parlophone, Virgin Records, EMI Music
Obecni członkowie
Damon Albarn
Jamie Hewlett
Strona internetowa

Gorillazwirtualny zespół tworzący muzykę będącą połączeniem hip-hopu, rocka i innych gatunków muzycznych.

Stworzony został przez Damona Albarna i Jamie Hewletta w 1998. Zadebiutował minialbumem Tomorrow Comes Today, singlem „Clint Eastwood” i płytą LP Gorillaz.

Zespół cechuje nietypowy, wirtualny image. Członkowie nigdy nie pokazują się osobiście, nawet na koncertach (z wyjątkiem pięciu występów w Manchesterze i Nowym Jorku) czy rozdaniach nagród.

W roku 2005 na rozdaniu nagród MTV Europe Music Awards 2005 w Lizbonie (Portugalia) zespół zdobył nagrodę dla najlepszego zespołu. Nominowany był dodatkowo w kategorii Najlepszy Wideoklip oraz Najlepsza Piosenka za Feel Good Inc..

Muzycy[edytuj]

Wirtualni członkowie

Historia[edytuj]

Zespół oficjalnie dzieli swoją historię na „fazy” ang. phase.

Phase One: Celebrity Takedown[edytuj]

W 2000 ukazał się minialbum Tomorrow Comes Today. Wkrótce później otwarto stronę internetową www.gorillaz.com, która przedstawiała Kong Studios, czyli studio nagraniowe i zarazem dom członków Gorillaz. Zespół zdobył popularność, wydając singel „Clint Eastwood” 5 marca 2001 roku. Wkrótce potem (26 marca 2001) ukazał się pierwszy album studyjny, zatytułowany Gorillaz. Promowały go jeszcze trzy single: „19/2000”, „Rock the House” i „Tomorrow Comes Today”. Dwa ostatnie cieszyły się dużą popularnością w Wielkiej Brytanii, podczas gdy „Clint Eastwood” i „19/2000” odnosiły sukcesy w Stanach Zjednoczonych. Utwór „19/2000” został umieszczony na ścieżce dźwiękowej gry komputerowej FIFA 2002. Pod koniec roku 2001 zespół nagrał razem z D12 (bez udziału Eminema) piosenkę potępiającą ataki z 11 września 2001. Nosiła tytuł „911” i towarzyszył jej trzydziestosekundowy mini klip. W tym samym czasie wydano album G-Sides na rynku japońskim. Była to kompilacja stron B singli z pierwszego albumu (utwory, które nie zmieściły się na tamtym albumie). Niedługo potem odbył się pierwszy koncert Gorillaz – zespół pojawił się na Brit Awards 2002 jako animacje wyświetlane na wielkich ekranach. Wykonano utwór „Clint Eastwood”, przy którym rapował zespół Phi Life Cypher. W połowie 2002 roku grupa Spacemonkeyz wydała cover-album pierwszej płyty Gorillaz, pod nazwą Laika Come Home. Ukazał się też jeden singel: „Lil' Dub Chefin'” (cover „M1A1”), do którego później nakręcono teledysk.

W listopadzie 2002 roku zespół wydał swoje pierwsze DVD zatytułowane Phase One: Celebrity Takedown. Znajdowały się tam wszystkie wideoklipy Gorillaz, jakie dotąd powstały: „Clint Eastwood”, „19/2000”, „Rock the House”, „Tomorrow Comes Today” i ukryty klip „Lil’ Dub Chefin’”, a także krótkie kreskówki z udziałem zespołu zwane The Gorillaz Bites, dwa występy na żywo, film dokumentalny, który stworzyli Damon i Jammie, niedokończony teledysk do piosenki „5/4” i wiele różnych dodatków.

Phase Two: Slowboat To Hades[edytuj]

8 grudnia 2002 na oficjalnej stronie zespołu pojawił się nowy klip, który można było obejrzeć jedynie na tej witrynie. Był to jedyny nieoficjalny teledysk Gorillaz – „Rock It”. Ogłoszony został konkurs, którego zwycięzca miał pomóc w tworzeniu jednego z teledysków zespołu. Niedługo po tym została wydana druga promocyjna książeczka, „2005 Promo Booklet” z dziełami Jamiego Hewletta. Nowy album, Demon Days, ukazał się w 2005. Pierwszym oficjalnie opublikowanym utworem został „Dirty Harry”, który ukazał się na winylowej płycie (12"), ale na pierwszy singel wybrano piosenkę „Feel Good Inc.”. Singel ten zadebiutował na dwudziestym drugim miejscu brytyjskich list przebojów już tydzień przed wydaniem Demon Days. Stało się tak, ponieważ płytę można było kupić tydzień przed premierą w sklepach internetowych. Po premierze albumu „Feel Good Inc.” awansował na drugie miejsce i utrzymał tę pozycje przez osiem następnych tygodni (nigdy wcześniej żaden singel zespołu nie uzyskał takiego wyniku). W tym samym czasie album Demon Days zdobył pierwsze miejsce, ale spadł na dwudzieste dziewiąte w czasie siedmiu tygodni. Podobnie było z pozostałymi dwoma singlami, które zaraz po swojej publikacji uzyskały pierwsze miejsca na światowych listach przebojów. Były to: „Dare” i „Dirty Harry”. Jamie Hewlett 6 listopada 2005 roku poinformował za pośrednictwem strony internetowej Gorillaz-Unofficial, że wydany zostanie czwarty singel – „El Mañana” (później ogłoszono, że będzie to podwójny singel – „El Mañana/Kids With Guns”. Zwycięzca wspomnianego konkursu miał pomóc przy produkcji teledysku „El Mañana”. 2 kwietnia 2006 roku album Demon Days uzyskał status pięciokrotnej platynowej płyty, osiągając w niecały rok sprzedaż w wielkości co najmniej 1 500 000 egzemplarzy w samej Wielkiej Brytanii, bijąc tym samy rekord, ustanowiony przez album Parklife zespołu Blur (założonego przez Damona Albarna).

W listopadzie 2005 roku Gorillaz rozpoczął koncerty promujące album Demon Days. Pięć występów z rzędu w Manchester Opera House w dniach 1 – 5 listopada z okazji Manchester International Festival zostało zarejestrowanych, 27 marca wydano DVD Demon Days Live z zapisem wideo z tych koncertów. Zaraz po wydaniu DVD Gorillaz powtórzył serię koncertów, ale tym razem w Apollo Theatre, w Nowym Jorku. Odbyły się one w dniach 2–6 kwietnia 2006 roku. Te koncerty również były rejestrowane, lecz nie zostały wydane na DVD. Można je było obejrzeć w internecie.

30 października na rynku ukazało się trzecie DVD zespołu, Phase Two: Slowboat To Hades, formą przypominające Phase One: Celebrity Takedown. Następnie Gorillaz wydał nowy album, podobnie jak w wypadku G-Sides złożony z utworów, które nie znalazły się na albumie studyjnym. D-Sides jest albumem dwupłytowym, pierwszy dysk zawiera odrzucone utwory z sesji Demon Days, a drugi – remiksy utworów z tej sesji.

Phase Three: Plastic Beach[edytuj]

14 stycznia 2009 roku Damon Albarn wystąpił gościnnie w roli DJ w BBC Radio 1, gdzie zaprezentował wersje demo utworów, które mogą ukazać się na nowym albumie, który miał być zatytułowany Carousel i wydany w marcu 2010 roku. Były to: „Electric Shock”, „Broken” oraz „Stylo”. Ostatecznie album wydano pod tytułem Plastic Beach, a jego premiera miała miejsce 8 marca 2010 roku. Podobnie jak w przypadku Demon Days, na albumie pojawili się liczni poboczni wykonawcy.

Książka[edytuj]

26 października 2006 roku na rynku brytyjskim pojawiła się książka autobiograficzna zatytułowana Rise of the Ogre. Została napisana przez Cass'a Browne'a oraz członków zespołu Gorillaz. Liczy 304 strony, została zilustrowana przez jednego z członków zespołu, Jamiego Hewletta.

Film Bananaz[edytuj]

Bananaz stanowi film dokumentalny, przedstawiający całą karierę zespołu Gorillaz. Jego produkcja rozpoczęła się we wrześniu 2007, natomiast po raz pierwszy zaprezentowany został na Berlin Film Festival 7 lutego 2008 roku. Światowa premiera filmu miała miejsce 20 kwietnia 2009 roku na łamach serwisu Babelgum.

Dyskografia[edytuj]

Albumy[edytuj]

Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat
USA
[2]
CAN
[2]
UK
[3]
FRA
[4]
POL
2000 Tomorrow Comes Today (EP)
  • Data: 27 listopada 2000
  • Wydawca: Parlophone
2001 Gorillaz
  • Data: 26 marca 2001
  • Wydawca: Parlophone
14 13 3 7
2002 G-Sides
  • Data: 11 marca 2002
  • Wydawca: EMI
65
Spacemonkeyz Versus Gorillaz – Laika Come Home
  • Data: 1 lipca 2002
  • Wydawca: EMI
118
2005 Demon Days
  • Data: 23 maja 2005
  • Wydawca: EMI, Parlophone
6 5 1 1 13
[7]
  • UK: 5x platyna[5]
  • USA: 2x platyna[6]
2007 D-Sides
  • Data: 19 listopada 2007
  • Wydawca: EMI, Parlophone, Virgin
166 63 102
2010 Plastic Beach
  • Data: 3 marca 2010
  • Wydawca: Parlophone, Virgin Records
2 3 2 2 7
[8]
  • UK: platyna[5]
The Fall
  • Data: 25 grudnia 2010
  • Wydawca: Parlophone
24 12 20
2011 The Singles Collection 2001-2011
  • Data: 28 listopada 2011
  • Wydawca: Parlophone
61 111
"—" pozycja nie była notowana.

Single[edytuj]

Rok Tytuł Pozycja na liście Album
USA
[9]
UK
[3]
2001 "Clint Eastwood" 57 4 Gorillaz
2002 "19/2000" 6
"Rock the House" 18
"Tomorrow Comes Today" 33
"Lil' Dub Chefin'" Laika Come Home
2005 "Feel Good Inc." 14 2 Demon Days
"DARE" 87 1
"Dirty Harry" 6
2006 "El Mañana/Kids With Guns" 27
2010 "Stylo" Plastic Beach
"Superfast Jellyfish"
"On Melanholy Hill" 78
"Rhinestone Eyes"
"Doncamatic (All Played Out)" 37
2011 "Revolving Doors / Amarillo" The Fall
2012 "DoYaThing"
"—" pozycja nie była notowana.

Wideografia[edytuj]

Rok Tytuł
2002 Phase One: Celebrity Takedown
  • Data: 19 listopada 2002
  • Wydawca: Parlophone
2006 Demon Days Live
  • Data: 27 marca 2006
  • Wydawca: Parlophone
Phase Two: Slowboat To Hades
  • Data: 30 października 2006
  • Wydawca: Parlophone

Teledyski[edytuj]

Rok Tytuł Reżyseria
2001 "Clint Eastwood" Jamie Hewlett,
Pete Candeland
2002 "19/2000"
"Rock the House"
"Tomorrow Comes Today"
"Lil' Dub Chefin'"
2005 "Feel Good Inc."
"DARE"
2006 "Dirty Harry"
"El Mañana/Kids With Guns"
2007 "Rock It"
2010 "Stylo"
"On Melancholy Hill"
"Doncamatic"
2011 "Phoner to Arizona"
2012 "DoYaThing"

Przypisy

  1. a b c d Heather Phares: Gorillaz Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2012-03-11].
  2. a b Gorillaz Billboard Albums Chart (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2012-03-11].
  3. a b Gorillaz UK Chart (ang.). www.chartstats.com. [dostęp 2012-03-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-02)].
  4. Gorillaz French Albums Chart (ang.). lescharts.com. [dostęp 2012-03-11].
  5. a b c BPI: Gorillaz (search for Gorillaz) (ang.). www.bpi.co.uk. [dostęp 2012-03-11].
  6. a b RIAA: Gorillaz (search for Gorillaz) (ang.). www.riaa.com. [dostęp 2012-03-11].
  7. OLiS - sprzedaż w okresie 19.09.2005 - 25.09.2005 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2012-03-11].
  8. OLiS - sprzedaż w okresie 17.05.2010 - 23.05.2010 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2012-03-11].
  9. Gorillaz Billboard Singles Chart (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2012-03-11].

Linki zewnętrzne[edytuj]