Gorodczyno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°52′47″N 23°22′27″E
- błąd 38 m
WD 52°54'45"N, 23°28'15"E
- błąd 38 m
Odległość 7859 m
Gorodczyno
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  podlaskie
Powiat hajnowski
Gmina Narew
Liczba ludności (2011) 62[1][2]
Strefa numeracyjna 85
Kod pocztowy 17-210[3]
Tablice rejestracyjne BHA
SIMC 0035984[4]
Położenie na mapie gminy Narew
Mapa konturowa gminy Narew, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Gorodczyno”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Gorodczyno”
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa konturowa województwa podlaskiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Gorodczyno”
Położenie na mapie powiatu hajnowskiego
Mapa konturowa powiatu hajnowskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Gorodczyno”
Ziemia52°52′47″N 23°22′27″E/52,879722 23,374167

Gorodczyno (białorus. Гародчын[5]) – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie hajnowskim, w gminie Narew[4][6].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś duchowna Horodczyn, własność probostwa narewskiego, położona była w 1575 roku w powiecie brańskim w ziemi bielskiej województwa podlaskiego Wielkiego Księstwa Litewskiego[7].

Według Pierwszego Powszechnego Spisu Ludności, przeprowadzonego w 1921 r., wieś liczyła 30 domostw, które zamieszkiwały 135 osób (72 kobiety i 63 mężczyzn). Wszyscy mieszkańcy miejscowości zadeklarowali wówczas wyznanie prawosławne oraz białoruską przynależność narodową. W okresie międzywojennym miejscowość znajdowała się w gminie Narew w powiecie bielskim i nosiła nazwę Horodczyn[8].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Wieś w 2011 roku zamieszkiwały 62 osoby[1][2].

Prawosławne krzyże wotywne z cyrylicznymi inskrypcjami

Inne[edytuj | edytuj kod]

Prawosławni mieszkańcy wsi przynależą do parafii Wniebowstąpienia Pańskiego w niedalekich Klejnikach, a wierni kościoła rzymskokatolickiego do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Narwi[9].

Dnia 18 kwietnia 2015 w Gorodczynie zaprezentowano wielkanocne obrzędy wołoczebne ramach XII Podlasko–Poleskich Spotkań w Tradycji Tam Po Majowuj Rosi 2015 z udziałem gości z Białorusi. Wydarzenie zorganizowane zostało przez Muzeum Małej Ojczyzny w Studziwodach oraz Narwiański Ośrodek Kultury w Narwi[10].

Dnia 12 września 2015 we wsi odbył się białoruski festyn ludowy z cyklu I tam żywuć ludzi, zorganizowany przez Muzeum i Ośrodek Kultury Białoruskiej w Hajnówce we współpracy z Urzędem Gminy Narew i Gminnym Ośrodkiem Kultury w Narwi [11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Wieś Gorodczyno w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2021-01-16] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  3. Poczta Polska. Wyszukiwarka kodów pocztowych
  4. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. Гародчын, вёска. Radzima.net. [dostęp 2016-09-08].
  6. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  7. Aleksander Jabłonowski, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 6. cz. 2, Warszawa 1909, s. 124.
  8. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych.. T. 5: Województwo białostockie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1924, s. 32 (23).
  9. Opis parafii na stronie diecezji
  10. Wielkanocne obrzędy wołoczebne. Narwiański Ośrodek Kultury w Narwi, 2015. [dostęp 2016-09-08].
  11. Beata Aleksiejuk: Gorodczyno- I tam żywuć ludzi. Muzeum i Ośrodek Kultury Białoruskiej w Hajnówce, 2015. [dostęp 2016-09-08].