Gospodarka Dżibuti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gospodarka Dżibuti
Port w Dżibuti
Port w Dżibuti
Informacje ogólne
Waluta Frank dżibutyjski
Bank centralny Banque Centrale de Djibouti
Rok podatkowy Kalendarzowy
Organizacje gospodarcze LPA, UA, IGAD, WTO
Dane statystyczne
PKB (nominalny) 1,9 mld USD[1]
PKB (ważony PSN) 3,3 mld dolarów międzynar.[1]
PKB per capita 3066 dolarów międzynar.[1]
Wzrost PKB 6,5% (2015)[2]
Struktura PKB Rolnictwo 3,1%
Przemysł 17,3%
Usługi 79,7%
Inflacja 3% (2017)[3]
Wymiana handlowa
Eksport 72,6 mln USD (2016)

[4]

Towary eksportowane zwierzęta 28%
węgiel drzewny 18%
kawa 16%
Główni partnerzy  Arabia Saudyjska 41%
 Jemen 10%
 Egipt 8,9%
Import 3,7 mld USD (2016)[4]
Towary importowane maszyny 17%
metale 16%
odzież 12%
produkty spożywcze 11%
Główni partnerzy  Chiny 54%
 Etiopia 5,8%
 Indie 5,5%
Zatrudnienie
Struktura zatrudnienia Rolnictwo 10%
Przemysł 21,2%
Usługi 75,7%
Stopa bezrobocia 39% (2015)[5]
Wskaźniki jakości życia
Ludność poniżej progu ubóstwa 23% (2015)
Współczynnik Giniego 40
Wskaźnik rozwoju społecznego 0,473 (2015)[6]
Finanse publiczne
Dług publiczny 64% (2015)[7]
Główne źródło

Gospodarka Dżibutigospodarka rynkowa w dużym stopniu oparta na usługach, związanych ze strategicznym położeniem kraju nad Morzem Czerwonym. Dzięki nowoczesnemu portowi (i strefie wolnocłowej otwartej 3 stycznia 2017[5]) zlokalizowanemu w stolicy kraju duże korzyści przynoszą opłaty tranzytowe, cła oraz podatki pośrednie[5][8]. Ogromne inwestycje chińskich firm przyspieszyły wzrost PKB, który od 2013 wynosi ponad 5%[9]. Duże znaczenie ma także nowa linia kolejowa łącząca Dżibuti z Etiopią. Według szacunków Międzynarodowego Funduszu Walutowego do 2020 wzrost gospodarczy ma wynosić ok. 7% rocznie[10].

Pomimo dużego wzrostu 23% ludności tego milionowego kraju żyje poniżej granicy ubóstwa, a 39% pełnoletnich obywateli państwa jest bezrobotnych[5][8]. Kraj uzależniony jest od importu żywności oraz produkcji energii z silników Diesla, a od kilku lat chińskie przedsiębiorstwa rozwijają w kraju hydroelektrownie[8].

Według rządowej strategii Vision of Djibouti 2035 w ciągu 20 lat kraj ma osiągnąć status gospodarki wschodzącej i ma się stać hubem handlowym dla całej Afryki Wschodniej[11]. Roczny wzrost gospodarczy ma wynosić między 7,5 a 10% rocznie[11].

W 2018 roku Dżibuti zajęło 154. miejsce (na 190) w rankingu Doing Business[12].

Sektory gospodarki[edytuj]

Rolnictwo[edytuj]

Ze względu na klimat podrównikowy suchy oraz niedostateczne zasoby słodkiej wody rolnictwo w Dżibuti jest słabo rozwinięte. Stanowi zaledwie 3% struktury PKB, ale zapewnia pracę 10% zatrudnionych[5][13]. Ponadto w kraju istnieje duże zagrożenie klęskami żywiołowymi (susze, trzęsienia ziemi, pustynnienie), co dodatkowo utrudnia rozwój rolnictwa[14]. W Dżibuti znaduje się 6 tys. ha ziemi uprawnej, z czego 3,6 tys. ha ziem wymaga stosowania systemów irygacyjnych[15]. Z powodu niewielkich możliwości prowadzenia upraw, większość ludzi zajmuje się hodowlą zwierząt (bydło, owce, kozy), które eksportuje się na rynki zagraniczne[15][16]. Z tych powodów ponad 78% ludności kraju mieszka w miastach[16]. Z powodu mało wydajnych gospodarstw większość potrzebnej żywności importuje się[8][14].

Przemysł[edytuj]

Przemysł przetwórczy kraju sprowadza się przede wszystkim do zakładów branży rolniczo-spożywczej. Działają głównie niewielkie zakłady olejarskie, mleczarskie i mięsne, także garbarnie, chłodnie oraz palarnie kawy. Ponadto pojedyncze zakłady przemysłu meblarskiego i elektrotechnicznego oraz rafineria ropy naftowej (w stolicy kraju). Produkuje się również sól z wody morskiej. Występują złoża gipsu, miki, siarki i ametystów nie są eksploatowane. Praktycznie cały przemysł skupia się w rejonie stolicy, gdzie żyje 2/3 mieszkańców.

Handel[edytuj]

Podstawową grupą towarów przeznaczoną na eksport są produkty rolnicze, głównie żywe zwierzęta, artykuły spożywcze oraz futra i skóry, a także kawa i różnego rodzaju zboża. Do kraju sprowadza się głównie artykuły spożywcze, odzież i maszyny.

Głównymi partnerami handlowymi są: Somalia, Jemen, Etiopia i Arabia Saudyjska.

W 2002 roku obroty z zagranicą wyniosły:

  • eksport: 155 mln USD
  • import: 665 mln USD

W 2004 roku obroty z zagranicą wyniosły:

  • eksport: 250 mln USD
  • import: 987 mln USD

Infrastruktura i telekomunikacja[edytuj]

Telekomunikacja[edytuj]

  • liczba aktywnych telefonów komórkowych: 34 500 (2004)
  • liczba stacjonarnych telefonów: 11 100 (2004)
  • liczba stacji radiowych: 3 (2001)
  • liczba stacji telewizyjnych: 1 (2002)
  • domena internetowa: .dj
  • liczba hostów internetowych: 506 (2005)
  • liczba użytkowników internetu: 9000 (2005)

Transport kolejowy[edytuj]

  • całkowita długość linii kolejowych: 106 km (część połączenia kolejowego pomiędzy Dżibuti a Addis Abebą w granicach państwa, obecnie nie w pełni wykorzystywane)

Transport drogowy[edytuj]

W całym kraju jest tylko 75 km dróg asfaltowych.

  • całkowita długość dróg: 2890 km (1999)
    • w tym drogi o twardej nawierzchni: 364 km (w tym 75 km asfaltowe)
    • drogi o nawierzchni nie utwardzanej: 2526 km

Transport lotniczy[edytuj]

W Dżibuti jest jedno międzynarodowe lotnisko położone 5 km na południe od stolicy kraju.

  • łączna liczba lotnisk: 13
    • w tym lotniska o twardej nawierzchni: 3 (Dżibuti – międzynarodowe, Obock, Tadżura)
    • lotniska o nawierzchni nie utwardzanej: 10

Transport morski[edytuj]

W stolicy kraju, Dżibuti znajduje się duży port morski, obsługujący dużą część handlu zagranicznego Etiopii.

Przypisy

  1. a b c Djibouti, www.imf.org [dostęp 2017-12-10] (ang.).
  2. GDP growth (annual %) Data, data.worldbank.org [dostęp 2017-12-10] (ang.).
  3. Djibouti Inflation rate, 1980-2017 - knoema.com, „Knoema” [dostęp 2017-12-10] (ang.).
  4. a b OEC - Djibouti (DJI) Exports, Imports, and Trade Partners, atlas.media.mit.edu [dostęp 2017-12-10] (ang.).
  5. a b c d e Overview, „World Bank” [dostęp 2017-12-10] (ang.).
  6. Human Development Report 2016, Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju, 2016 (ang.).
  7. Staff report for the 2016 article IV consulatation —Debt sustainability analysis, International Monetary Fund, 7 lutego 2017 (ang.).
  8. a b c d Djibouti Economy Profile 2017, www.indexmundi.com [dostęp 2017-12-10].
  9. GDP growth (annual %) Data, data.worldbank.org [dostęp 2017-12-10] (ang.).
  10. Djibouti : 2016 Article IV Consultation-Press Release; Staff Report; and Statement by the Executive Director for Djibouti, IMF [dostęp 2017-12-10].
  11. a b Vision of Djibouti, 2015 (fr.).
  12. Doing Business in Djibouti - World Bank Group, www.doingbusiness.org [dostęp 2017-12-10].
  13. Irrigated agriculture in Djibouti | FAO, www.fao.org [dostęp 2017-12-11] (ang.).
  14. a b Forty years of natural hazards turning into food insecurity disasters in eastern Africa  | FAO, www.fao.org [dostęp 2017-12-11] (ang.).
  15. a b AQUASTAT - FAO's Information System on Water and Agriculture, www.fao.org [dostęp 2017-12-11].
  16. a b The World Factbook — Central Intelligence Agency, www.cia.gov [dostęp 2017-12-11] (ang.).