Gospodarka Indonezji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gospodarka Indonezji
Dżakarta, stolica Indonezji
Dżakarta, stolica Indonezji
Informacje ogólne
Waluta Rupia indonezyjska
Rok podatkowy Rok kalendarzowy
Organizacje gospodarcze WTO, ASEAN, OPEC
Dane statystyczne
PKB (nominalny) 834,3 mld $ (2011)[1]
PKB (ważony PSN) 1121 mld $ (2011)
PKB per capita 4 700 $ (2011)[1]
Wzrost PKB 6,4% (2011)[1]
Struktura PKB rolnictwo: 14,9%
przemysł: 46%
usługi: 39,1%
Inflacja 5,7% (2011)
Wymiana handlowa
Eksport 208,9 mld $ (2011)[1]
Towary eksportowane {{{towary-eksportowane}}}
Główni partnerzy {{{partnerzy-eksportowi}}}
Import 172,1 mld $ (2011)[1]
Towary importowane {{{towary-importowane}}}
Główni partnerzy {{{partnerzy-importowi}}}
Zatrudnienie
Siła robocza 117 milionów
Struktura zatrudnienia rolnictwo: 38,3%
przemysł: 12,8%
usługi: 48,9%
Stopa bezrobocia 6,7% (2011)[1]
Wskaźniki jakości życia
Ludność poniżej progu ubóstwa 13,33% (2010)
Współczynnik Giniego 36,8 (2011)[1][2]
Finanse publiczne
Dług publiczny 24,5% PKB (2011)
Deficyt budżetowy 1,2% (2011)
Przychody budżetowe 134,3 mld $ (2011)
Wydatki budżetowe 144,1 mld $ (2011)

Gospodarka Indonezji jest największą gospodarką regionu Azji Południowo-Wschodniej. Opiera się głównie na przemyśle (46% PKB w 2011), choć rolnictwo także odgrywa dużą rolę (38% zatrudnienia w 2011). Indonezja, jako jedna z największych gospodarek wschodzących, jest członkiem G20[3]. Wchodzi także w skład regionalnych ugrupowań gospodarczych Azji Południowo-Wschodniej: ASEAN i APEC. Indonezja była członkiem OPEC, jednak w styczniu 2009 zawiesiła członkostwo, gdyż w 2004 stała się importerem netto ropy naftowej i wciąż rośnie jej uzależnienie od importu tego surowca. Wydobycie ropy naftowej i gazu ziemnego prowadzą koncerny międzynarodowe i państwowa firma Pertamina, głównie na Sumatrze, Borneo i Jawie. Eksport gazu ziemnego do Japonii (w formie gazu skroplonego). Produkcja ropy naftowej na poziomie 934 kb/d (2007) i cyny.

Przemysł[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na wysoki poziom wzrostu gospodarczego, Indonezja zaliczana jest do grupy azjatyckich tygrysów.

Rolnictwo[edytuj | edytuj kod]

Na wyspach indonezyjskich panują warunki wilgotne, tworzące lasy równikowe, stąd możliwości rozwiniętej uprawy są dość ograniczone.

Indonezja jest krajem raczej rolniczym, odgrywającym ważną rolę w gospodarce światowej jako dostawca kauczuku, kakao (w czwórce największych producentów na świecie), pieprzu, chininy. Gospodarka rolno-plantacyjna daje około 60% dochodu narodowego. Trudny teren do zagospodarowania daje Indonezji możliwości uprawy niecałych 15% powierzchni kraju. Głównymi uprawami są ryż, drzewo kauczukowe, herbata, tytoń, różne egzotyczne przyprawy, palma oleista itp.

Handel zagraniczny[edytuj | edytuj kod]

Indonezyjskimi towarami eksportowymi są: surowce energetyczne (ropa naftowa, gaz ziemny, węgiel), tworzywa sztuczne, kauczuk i wyroby z kauczuku, maszyny i urządzenia mechaniczne i elektryczne, materiały i wyroby włókiennicze, produkty przemysłu chemicznego obuwie i galanteria, drewno i wyroby z drewna[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g CIA: Indonesia overview (ang.). W: The World Factbook [on-line]. [dostęp 16 marca 2012].
  2. Global Peace Index: Global Peace Index 2008 for Indonesia (ang.). [dostęp 2009-11-24].
  3. What is the G-20, www.g20.org. data dostępu 2009-11-24
  4. Ministerstwo Gospodarki: INDONEZJA. [dostęp 2013-04-03].
Eksport Indonezji w 2006 według krajów
Zbiory herbaty, Bogor, Jawa zachodnia