Gospodarka Samoa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gospodarka Samoa
Informacje ogólne
Waluta 1 tala = 100 sene[1]
Dane statystyczne
PKB per capita 4700 (rok 2009)[2]
Inflacja 6% (rok 2007)[2]
Wymiana handlowa
Eksport 208, 5 mln (rok 2008)[2]
Towary eksportowane kokosy, banany, taro, jams, kawa, kakao[2]
Główni partnerzy głównie Australia (60,3 %)[3], także Nowa Zelandia, Hawaje, Stany Zjednoczone (Kalifornia)[4]
Import 215 mln (rok 2008)[2]
Towary importowane artykuły spożywcze, maszyny, samochody[2], produkty naftowe[3]
Główni partnerzy Nowa Zelandia (23,1%), Fidżi (17,9%), Tajwan (10,7%), inne (48,3%)[3]
Zatrudnienie
Siła robocza usługi (63%), przemysł (23%), rolnictwo (14%)[3]
Finanse publiczne
Deficyt budżetowy {{{deficyt}}}
Portal Portal Ekonomia

Gospodarka Samoa opiera się głównie na gospodarce żywnościowej (produkcja w 80-90%)[1]. Najważniejszymi gałęziami są: rolnictwo (85% produkcji opiera się na rolnictwie), rybołówstwo, leśnictwo i turystyka. Jednym z ważniejszych źródeł dochodu narodowego są przekazy pieniężne od emigrantów oraz dotacje z (Japonii, Australii, Nowej Zelandii, Unii Europejskiej). To słabo rozwinięta gospodarka[3]. Jednym z ważniejszych źródeł dochodu stały się przekazy pieniężne[4]. Jak na biedne państwo Samoa posiada niski odsetek analfabetów[5]. Dobrze rozwinięta jest opieka zdrowotna.

W usługach pracuje 63% ludności czynnej zawodowo[3].

Zużycie energii w 2007 roku wynosiło 109 milionów kWh[2].

Zadłużenie zagraniczne wynosi 197 milionów dolarów[3].

Rolnictwo[edytuj | edytuj kod]

Uprawia się głównie: kukurydzę, ryż, jams, bataty, taro, orzechy kokosowe (kopra), kakao, kava, kauczuk[3]. W rolnictwie trudzi się 14% ludności czynnej zawodowo. Nadal metody zbierania plonów są prymitywne[6].

W kraju rozwinięte jest rybołówstwo[7].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Turystyka to podstawowe źródło dochodu w tym państwie[8]. Głównymi odwiedzanymi miejscami są plaże i krajobrazy oraz Letolo - jedno z najważniejszych stanowisk archeologicznych w rejonie Pacyfiku[2]. Głównymi miejscami odwiedzanymi na Samoa są[9]:

Przemysł i bogactwa naturalne[edytuj | edytuj kod]

Przemysł jest słabo rozwinięty[3]. W sektorze gospodarki pracuje 23% ludności czynnej zawodowo. W Apia produkuje się uprzęże przewodów dzięki Japończykom[4].

Na Samoa nie znajdują się żadne bogactwa naturalne[3].

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

W państwie znajduje się 3000 kilometrów dróg kołowych (w tym ⅓ to drogi plantacyjne)[5] Na początku lat 90. infrastruktura mocno ucierpiała z powodu cyklonów nawiedzających kraj[5]. W przeszłości na ulicach obowiązywał prawostronny ruch pojazdów. 7września 2009 r. wprowadzono ruch lewostronny. Aby ułatwić tę dość trudną zmianę, przez trzy dni obowiązywało moratorium na sprzedaż alkoholu, a kierowcy otrzymali dwa dni wolnego[10].

Produkt krajowy brutto[edytuj | edytuj kod]

Produkt krajowy brutto na jednego mieszkańca:

Tytuł tabeli
rok wartość (w dolarach)
2001 5600[3]
2005 5600[1]
2007 5000[2]
2008 4800[2]
2009 4700[2]

Przypisy

  1. a b c Heike Barnitzke: Oxford Wielka Encyklopedia Geografii. T. 4: Afryka, Australia i Oceania. Poznań: Oxford Educational, 2005, s. 18. ISBN 83-7425-138-7.
  2. a b c d e f g h i j k CIA - The World Factbook (ang.). [dostęp 2010-03-12].
  3. a b c d e f g h i j k Samoa Zachodnia - WIEM, darowa encyklopedia. [dostęp 2010-03-12].
  4. a b c Oceania - Samoa. [dostęp 2010-03-12].
  5. a b c Encykloepdia w INTERIA.PL. [dostęp 2010-03-12].
  6. Edukator.pl - Portal edukacyjny. [dostęp 2010-03-12].
  7. Atlas geograficzny. Polska, kontynenty, świat. Wrocław: Nowa era, 2009.
  8. Encyklopedia dla dociekliwych. Elżbieta Jarmołkiewicz, 2005. ISBN 83-7117-759-3.
  9. Australia i Oceania. W: Atlas Świat w zasięgu ręki. Deagostini.
  10. Samoa - pierwszy dzień po lewej stronie - Najnowsze informacje - Informacje - portal TVN24.pl - 08.09.2009. [dostęp 2010-03-12].