Gozelo I Wielki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gozelo I Wielki
książę Dolnej Lotaryngii
Okres od 1023
do 19 kwietnia 1044
Poprzednik Gotfryd II Bezdzietny
Następca Gozelo II Próżniak
książę Górnej Lotaryngii
Okres od 22 maja 1033
do 19 kwietnia 1044
Poprzednik Fryderyk III
Następca Gotfryd II Brodaty
Dane biograficzne
Data urodzenia ok. 967
Data śmierci 19 kwietnia 1044
Ojciec Gotfryd I z Verdun
Matka Matylda saska
Rodzeństwo Gotfryd II Bezdzietny
Żona nieznana z imienia
Dzieci Gotfryd II Brodaty,
Gozelo II Próżniak,
Stefan IX,
Oda,
Reginilda,
Matylda

Gozelo I Wielki, także Gothelo (ur. 968/973, zm. 19 kwietnia 1044) – książę Dolnej Lotaryngii od 1023 do śmierci i Górnej Lotaryngii w od 1033 do śmierci, hrabia Verdun od 1023 oraz margrabia Antwerpii od 1005/8 roku.

Był piątym synem (z sześciu) Gotfryda I z Verdun, margrabiego Antwerpii i hrabiego Mons, oraz Matyldy, córki margrabiego saskiego Hermanna Billunga i Ody, wdowy po Baldwinie III Flandryjskim. Miał starszego brata Gotfryda II Bezdzietnego, księcia Dolnej Lotaryngii od 1012 do 1023. Po śmierci ojca w 1002 odziedziczył Antwerpię, z której od 1012 roku był lennikiem brata. Po zgonie tego ostatniego objął Dolną Lotaryngię i hrabstwo Verdun, wsparty zbrojnie przez Henryka II Świętego. Wystąpienia przeciw niemu trwały jednak aż do 1025 roku, kiedy to rozgromił je kolejny cesarz Konrad II Salicki. 22 maja 1033 roku umarł jego daleki kuzyn Fryderyk III, ostatni męski przedstawiciel dynastii mozelskiej w Górnej Lotarynagii, którą tym samym odziedziczył przy aprobacie cesarza (księstwo Bar przypadło siostrze Fryderyka, Sybilli). Konrad wsparł później Gozelo w walce z Odonem II z Blois, chcącym uzyskać Lotaryngię. 15 listopada 1037 roku Odon został ostatecznie pokonany i zabity w bitwie pod Bar-le-Suc. Gozelo zmarł w 1044 roku i został pochowany w opactwie w Bilzen. Jego syn Gotfryd II Brodaty został księciem Górnej Lotaryngii, jednak cesarz odmówił mu Dolnej Lotaryngii, nie chcąc skupiać zbyt silnej władzy w rękach jednego ze swych lenników. Zamiast tego przekazał te ziemie niekompetentnemu synowi Gozelo I, Gozelo II. Spowodowało to trwającą aż do 1056 roku wojnę między zwolennikami Gotfryda (hrabiami Flandrii i Leuven) oraz siłami cesarskimi. W 1057 roku inny syn Gozelo I został papieżem jako Stefan IX.

Gozelo zapewne przed 1000 rokiem ożenił się z kobietą nieznanego pochodzenia, z którą miał szóstkę dzieci:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]