Gródek (obwód chmielnicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miasta w obwodzie chmielnickim. Zobacz też: Gródek.
Gródek
Городок
Ilustracja
Gródek, zalew na rzece Smotrycz
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód chmielnicki
Powierzchnia 29,569 km²
Populacja (2019)
• liczba ludności

16 046[1]
Nr kierunkowy +380-3851
Kod pocztowy 32000-32007
Położenie na mapie obwodu chmielnickiego
Mapa konturowa obwodu chmielnickiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Gródek”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej znajduje się punkt z opisem „Gródek”
Ziemia49°10′N 26°34′E/49,166667 26,566667
Strona internetowa
Portal Ukraina

Gródek, także Gródek Podolski[2] (ukr. Городок, Horodok) – miasto na Ukrainie, w obwodzie chmielnickim, nad rzeką Smotrycz, siedziba rejonu gródeckiego.

W mieście stacja kolejowa[3][4].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość została założona w 1362.

Do 1795 w Rzeczypospolitej Polskiej.

Na mocy umowy między RP a państwem radzieckim między innymi Gródek Podolski popadł pod władzę bolszewików i ich państwa. Organizatorem obrony ludności po traktacie ryskim był Michał Dobrowolski[5].

Administratorem parafii przez pewien czas był tam Jan Olszański. Od kilkunastu lat Gródek utrzymuje partnerskie kontakty w Sochaczewem, miastem w woj. mazowieckim.

Status miasta posiada od 1957 roku[3][4].

W 1970 liczyło 15 tys. mieszkańców[3].

W 1989 liczyło 17686 mieszkańców[4][6].

W 2013 liczyło 16671 mieszkańców[7].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • kościół pw. św. Anny z 1732 roku, zburzony przez bolszewików po 1930 roku[8]
  • dzwonnica kościoła św. Anny, zburzona wraz z kościołem
  • cerkiew św. Aleksandra Newskiego z 1841 r., zburzona z rozkazu J. Stalina w 1934 r.[9]
  • zamek[10]
  • wały miejskie z XVII wieku
  • klasztor szarytek, przebudowany na Instytut Teologii Katolickiej
  • klasztor franciszkanów, zniszczony przez Związek Wojujących Bezbożników w latach 30 XX w.
inne obiekty

Urodzeni[edytuj | edytuj kod]

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2019 року. Державна служба статистики України. Київ, 2019, s. 73.
  2. Zygmunt Ostrowski, Spotkania na Kresach, Gródek Podolski Jagiellońska Bibliotek Cyfrowa.
  3. a b c Городок // Большая Советская Энциклопедия. / под ред. А. М. Прохорова. 3-е изд. том 7. М., «Советская энциклопедия», 1972.
  4. a b c Городок // Большой энциклопедический словарь (в 2-х тт.). / редколл., гл. ред. А. М. Прохоров. том 1. М., „Советская энциклопедия”, 1991. стр. 326.
  5. Marek A. Koprowski Pod walcem bolszewickich represji.
  6. Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу.
  7. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2013 року. Державна служба статистики України. Київ, 2013. стор.103.
  8. Serhij Jurczenka, Późnobarokowe świątynie Gródka Bedrychowskiego [w] Sztuka Kresów Wschodnich: materiały sesji naukowej, Kraków, 2003, nr 5, s. 99–112. [dostęp 2016-12-15].
  9. Андрій Савченко: Храм Святого Онуфрія (ukr.). nashgorodok.km.ua, 16 lipca 2013. [dostęp 2020-01-30].
  10. Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. II. Warszawa: 1880-1902, s. 818–819.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. II, Warszawa, 1880–1902, s. 818–819.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]