Gródek (obwód chmielnicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miasta w obwodzie chmielnickim. Zobacz też: Gródek.
Gródek
Городок
Ilustracja
Gródek, zalew na rzece Smotrycz
Herb
Herb
Państwo  Ukraina
Obwód chmielnicki
Powierzchnia 29,569 km²
Populacja (2019)
• liczba ludności

16 046[1]
Nr kierunkowy +380-3851
Kod pocztowy 32000-32007
Położenie na mapie obwodu chmielnickiego
Mapa lokalizacyjna obwodu chmielnickiego
Gródek
Gródek
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Gródek
Gródek
Ziemia49°10′N 26°34′E/49,166667 26,566667
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Gródek, także Gródek Podolski[2] (ukr. Городок) – miasto na Ukrainie, w obwodzie chmielnickim, nad rzeką Smotrycz, siedziba rejonu gródeckiego.

Stacja kolejowa[3][4].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość została założona w 1362.

Organizatorem obrony ludności po traktacie ryskim był Michał Dobrowolski.[5] Administratorem parafii przez pewien czas był tam Jan Olszański. Od kilkunastu lat Gródek utrzymuje partnerskie kontakty w Sochaczewem, miastem w woj. mazowieckim.

Status miasta posiada od 1957 roku[3][4].

W 1970 liczyło 15 tys. mieszkańców[3].

W 1989 liczyło 17 686 mieszkańców[6][4].

W 2013 liczyło 16 671 mieszkańców[7].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • kościół, zburzony przez władzę sowiecką w latach 30. XX w.[8]
  • zamek[9]

Urodzeni[edytuj | edytuj kod]


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2019 року. Державна служба статистики України. Київ, 2019. стор.73
  2. Zygmunt Ostrowski, Spotkania na Kresach, Gródek Podolski Jagiellońska Bibliotek Cyfrowa
  3. a b c Городок // Большая Советская Энциклопедия. / под ред. А. М. Прохорова. 3-е изд. том 7. М., «Советская энциклопедия», 1972.
  4. a b c Городок // Большой энциклопедический словарь (в 2-х тт.). / редколл., гл. ред. А. М. Прохоров. том 1. М., "Советская энциклопедия", 1991. стр.326
  5. Marek A. Koprowski Pod walcem bolszewickich represji
  6. Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу
  7. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2013 року. Державна служба статистики України. Київ, 2013. стор.103
  8. Serhij Jurczenka, Późnobarokowe świątynie Gródka Bedrychowskiego [w] Sztuka Kresów Wschodnich: materiały sesji naukowej, Kraków, 2003, nr 5, s. 99-112. [dostęp 2016-12-15]
  9. Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. II. Warszawa: 1880-1902, s. 818-19.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. II, Warszawa, 1880–1902, ss. 818-819.

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Polska Sochaczew

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]