Gręboszów (województwo małopolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gręboszów
Gręboszów, centrum
Gręboszów, centrum
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Powiat dąbrowski
Gmina Gręboszów
Strefa numeracyjna (+48) 14
Kod pocztowy 33-260
Tablice rejestracyjne KDA
SIMC 0820105
Położenie na mapie gminy Gręboszów
Mapa lokalizacyjna gminy Gręboszów
Gręboszów
Gręboszów
Położenie na mapie powiatu dąbrowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu dąbrowskiego
Gręboszów
Gręboszów
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Gręboszów
Gręboszów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gręboszów
Gręboszów
Ziemia50°14′40″N 20°46′32″E/50,244444 20,775556
Strona internetowa miejscowości
Gręboszów
Gręboszów, centrum - kościół WNMP i figura św. Anny.
Portal głównej bramy wjazdowej na dziedziniec kościoła parafialnego w Gręboszowie.
Wnętrze kościoła parafialnego.
Sarkofag gen. Józefa Załuskiego w kościele parafialnym.
Epitafium Stefanii Łąckiej w kościele parafialnym.
Popiersie mjr. H.Sucharskiego przed szkoła jego imienia.
Pomnik Grunwaldzki 1410-1910 na wjeździe z Woli Żelichowskiej.
Gręboszów, widok z południa

Gręboszówwieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie dąbrowskim, w gminie Gręboszów. Miejscowość jest siedzibą gminy Gręboszów.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego. Integralne części miejscowości: Miłocin, Przedmieście[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Obiekty wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego[2].

Osoby związane z Gręboszowem[edytuj | edytuj kod]

W kulturze[edytuj | edytuj kod]

Głośny romans księdza i parafianki z Gręboszowa, przyczynił się do napisania przez Stanisława Wyspiańskiego tragedii Klątwa[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Gręboszów - strony ujednoznaczniające

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS. Rejestr TERYT
  2. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 31 grudnia 2017; 5 miesięcy temu.
  3. Józef Putek, Mroki średniowiecza, Warszawa 1985, s. 94

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]