Grażyna Świątecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grażyna Świątecka
Data i miejsce urodzenia 27 listopada 1933
Myszyniec
Zawód, zajęcie lekarka, nauczyciel akademicki, działaczka społeczna
Tytuł naukowy profesor nauk medycznych
Alma Mater Akademia Medyczna w Gdańsku
Odznaczenia
Order Orła Białego Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

Grażyna Maria Świątecka (ur. 27 listopada 1933 w Myszyńcu[1][2]) – polska lekarka, kardiolog, nauczyciel akademicki i działaczka społeczna, profesor nauk medycznych, twórczyni gdańskiego Telefonu Zaufania „Anonimowy Przyjaciel”. Dama Orderu Orła Białego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1958 ukończyła studia medyczne na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Gdańsku. Pracowała na macierzystej uczelni w Zakładzie Mikrobiologii (1957–1958), jako asystent na Oddziale Wewnętrznym Szpitala Morskiego w Gdyni Redłowie (1959–1960)[2]. Od 1960 pracowała w III Klinice Chorób Wewnętrznych Akademii Medycznej w Gdańsku, początkowo jako asystent[2]. W 1966 doktoryzowała się, od 1967 była zatrudniona na stanowisku adiunkta[2]. W 1984 uzyskała stopień doktora habilitowanego nauk medycznych[3], od 1987 była zatrudniona na stanowisku docenta, a od 1991 na stanowisku profesora[2]. 20 października 1994 otrzymała tytuł profesora nauk medycznych[4]. Specjalizowała się w zakresie chorób wewnętrznych (I i II stopnia odpowiednio w 1965 i 1969) oraz kardiologii (w 1995)[3].

Była kierownikiem II Kliniki Chorób Serca (1992–2004) oraz dyrektorem Instytutu Kardiologii (1999–2004)[3]. Autorka lub współautorka kilkuset publikacji naukowych, m.in. redaktor pięciu publikacji książkowych. Współtworzyła i pełniła funkcję redaktora naczelnego periodyku „Elektrofizjologia i Stymulacja Serca”[3]. Wchodziła w skład zarządu Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego[4].

W 1992 zainicjowała utworzenie Polskiego Towarzystwa Pomocy Telefonicznej, którego została prezesem[3]. Jest twórczynią gdańskiego Telefonu Zaufania „Anonimowy Przyjaciel”[5].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Grażyna Świątecka. uj.edu.pl. [dostęp 2019-11-11].
  2. a b c d e Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. T. IV: S–Ż. Warszawa: Ośrodek Przetwarzania Informacji, 2002, s. 434.
  3. a b c d e f g Grażyna Świątecka. filharmonia.gda.pl. [dostęp 2019-11-11].
  4. a b Prof. dr hab. Grażyna Maria Świątecka, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2019-11-11].
  5. a b Odznaczenia dla zasłużonych w służbie państwu i społeczeństwu. prezydent.pl, 11 listopada 2019. [dostęp 2019-11-11].
  6. M.P. z 2005 r. nr 3, poz. 25
  7. M.P. z 1998 r. nr 46, poz. 650