Grażyna Borkowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Grażyna Borkowska (ur. 11 kwietnia 1956 w Szczecinie) – profesor nauk humanistycznych, pracownik Instytutu Badań Literackich PAN. Zajmuje się przede wszystkim historią literatury od XIX do dziś, teorią literatury, w tym szczególnie krytyką feministyczną. Jest kierownikiem studiów doktoranckich. Wieloletnia współpracowniczka czasopisma "Res Publica Nowa".

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Dialog powieściowy i jego konteksty (na podstawie twórczości Elizy Orzeszkowej), Wrocław 1988;
  • Cudzoziemki. Studia o polskiej prozie kobiecej, Warszawa 1996;
  • Pozytywiści i inni, Warszawa 1996;
  • Maria Dąbrowska i Stanisław Stempowski, Kraków 1999;
  • Pisarki polskie - od średniowiecza do współczesności. Przewodnik (wraz z M. Czermińską i U. Phillips), Gdańsk 2000;
  • Nierozważna i nieromantyczna. O Halinie Poświatowskiej, Kraków 2001.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Barbara Marzęcka, Borkowska Grażyna, w: Polscy pisarze i badacze literatury przełomu XX i XXI wieku. Słownik biobiliograficzny, tom I (opracował zespół pod redakcją Alicji Szałagan), Warszawa 2011, s. 45–49