Grażyna Vetulani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grażyna Vetulani
Ilustracja
Imię przy narodzeniu Grażyna Małgorzata Świerczyńska
Data i miejsce urodzenia 15 marca 1956
Bydgoszcz
Zawód, zajęcie filolog
językoznawca
Małżeństwo Zygmunt Vetulani
Dzieci Agnieszka, Maria
Odznaczenia
Medal Złoty za Długoletnią Służbę

Grażyna Małgorzata Vetulani z domu Świerczyńska (ur. 15 marca 1956 w Bydgoszczy) – polska filolożka, romanistka i językoznawca, profesor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki, kierownik Zakładu Językoznawstwa Romańskiego i Badań Kontrastywnych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w 1956 roku w Bydgoszczy jako córka Hieronima Świerczyńskiego i Reginy z domu Kocińskiej.

W 1979 roku ukończyła studia romanistyczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 1988 roku uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa romańskiego. Habilitowała się w roku 2000. Postanowieniem prezydenta Bronisława Komorowskiego z 18 kwietnia 2013 otrzymała tytuł profesora nauk humanistycznych[1], a 17 czerwca 2013 otrzymała z jego rąk nominację profesorską[2].

Od 1979 roku naukowo związana jest z Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza, gdzie obecnie jest profesorem zwyczajnym. Od 2000 roku kieruje Zakładem Romańskiego Językoznawstwa Kontrastywnego na Wydziale Neofilologii UAM, przekształconym w roku 2015 w Zakład Językoznawstwa Romańskiego i Badań Kontrastywnych. W latach 2008–2016 była członkiem Senatu UAM. W latach 2013–2018 była również profesorem nadzwyczajnym i wykładowcą na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Prowadzi badania z zakresu językoznawstwa francuskiego oraz językoznawstwa porównawczego francusko-polskiego ze szczególnym uwzględnieniem semantyki w połączeniu ze składnią. Jej praca w zasadniczej części wpisuje się w obszar badań nad predykacją rzeczownikową w języku polskim.

Opublikowała jako autorka bądź współautorka czterdzieści artykułów naukowych, sześć książek, była redaktorem sześciu tomów zbiorowych. Jest członkiem kolegiów redakcyjnych pism Echo des études romanes. Revue semestrielle de linguistique et de littérature romanes oraz Etudes romanes de Brno[3]. W latach 2015–2019 była redaktor naczelną czasopisma Studia Romanica Posnaniensia.

W 2012 roku została odznaczona Złotym Medalem za Długoletnią Służbę.

Jej mąż Zygmunt Vetulani jest informatykiem, również wykładowcą UAM. Mają dwie córki: Agnieszkę Vetulani-Cęgiel (ur. 1981) – politolożkę i prawoznawczynię, doktor nauk humanistycznych, oraz Marię Vetulani (ur. 1996) – zawodniczkę Kadry narodowej w szermierce (floret).

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Unambiguous coding of the inflections of Polish nouns and its applications in electronic dictionaries – format Polex. Jednoznaczne kodowanie fleksji rzeczownika polskiego i jego zastosowanie w słownikach – format Polex (współautorka[a], Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, 1988)
  • Le champ de la quantification en français (Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, 1991)
  • Dictionary based Methods and Tools for Language Engineering (współautorka[b], Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, 1998)
  • Rzeczowniki predykatywne języka polskiego. W kierunku syntaktycznego słownika rzeczowników (Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, 2000)
  • Panorama des études en linguistique diachronique et synchronique. Mélanges offerts à Józef Sypnicki (redaktor, Oficyna Wydawnicza Leksem, 2009)
  • Zasoby językowe i technologia przetwarzania tekstu jako przykład aplikacji z zakresu bezpieczeństwa publicznego POLINT-112-SMS (współautorka[c], Wydawnictwo Naukowe UAM, 2010)
  • L’apport linguistique et culturel français à l’Europe: du passé aux défis de l’avenir (redaktor[d], Oficyna Wydawnicza Leksem, 2012)
  • Kolokacje werbo-nominalne jako samodzielne jednostki języka. Syntaktyczny słownik kolokacji werbo-nominalnych języka polskiego na potrzeby zastosowań informatycznych. Część I (Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, 2012)
  • Modèles et modélisation en linguistique, littérature, traductologie et didactique (redaktor[e], Oficyna Wydawnicza Leksem, 2015)
  • La description méthodique de faits linguistiques. (Ré)solutions sémantiques. Studia Romanica Posnaniensia, XLII/1 (redaktor, Wydawnictwo Naukowe UAM, 2015)
  • Les études comparatives des points de vue synchronique et diachronique. Studia Romanica Posnaniensia, XLVI/1, (redaktor, Wydawnictwo Naukowe UAM, 2019)

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[4][5].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Współautorzy: Zygmunt Vetulani, Bogdan Walczak, Tomasz Obrębski
  2. Współautorzy: Jacek Martinek, Tomasz Obrębski, Zygmunt Vetulani.
  3. Współautorzy: Zygmunt Vetulani, Jacek Marciniak, Tomasz Obrębski, Adam Dąbrowski, Marek Kubis, Jędrzej Osiński, Justyna Walkowska, Piotr Kubacki, Krzysztof Witalewski.
  4. Współredaktor: Teresa Tomaszkiewicz
  5. Współredaktor: Teresa Tomaszkiewicz

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M.P. z 2013 r. poz. 412.
  2. Prezydent wręczył nominacje 57 profesorom (pol.). prezydent.pl, 2013-06-17. [dostęp 20 lipca 2019].
  3. Grażyna Vetulani (pol.). Instytut Filologii Romańskiej UAM. [dostęp 29 sierpnia 2019].
  4. Grażyna Vetulani – Publikacje. Wydział Neofilologii UAM. [dostęp 29 sierpnia 2019].
  5. Grażyna Vetulani – Publikacje (pol.). Instytut Filologii Romańskiej UAM. [dostęp 29 sierpnia 2019].