Gra epizodyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Episodic content – metoda dystrybucji gier komputerowych, poprzez wydawanie ich w niewielkich fragmentach, zamiast jako całość[1]. Przykładem może być The Walking Dead[2] lub seria dodatków do Half-Life'a 2 (Episode One, Two, Three). Gry epizodyczne mogą zachowywać ciągłość fabuły, lub też nie. Zazwyczaj dla konsumenta nie różnią się zbytnio od dodatku.

Episodic content staje się coraz bardziej popularniejsza wśród producentów i deweloperów, gdyż podzielenie gier na części zmniejsza ich koszty produkcji, oraz, w związku z nowymi technologiami dostarczania treści (np. Steam) również koszty dystrybucji.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Za pierwszą grę, przy której wykorzystano episodic content uważa się Wing Commander : Secret Ops (1998), wydawaną "odcinkami" w internecie. Przedsięwzięcie okazało się fiaskiem, głównie z powodu rozmiarów poszczególnych kawałków (ok. 120 MB), które w erze połączeń modemowych wydawały się ogromne. Pierwsza epizodyczna gra na konsole, .hack, była wydawana w latach 20022003.

Dużą rolę w upowszechnianiu epizodycznych FPS-ów odegrała firma Kuma Reality Games wydając m.in. The DinoHunters i Kuma\War. Valve Software postanowiło podzielić jedyny planowany dodatek do Half-Life'a 2 (Half-Life 2: Aftermatch) na trzy części, z których dwie już wydano.

Przypisy