Grabowski Gallery

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grabowski Gallery
Państwo  Wielka Brytania
Kraj  Anglia
Miejscowość Londyn
Adres 84 Sloane Avenue
Chelsea
London SW3
Data założenia 1959
Data likwidacji 1975
Zakres zbiorów Awangarda
Pop-art
Op-art
Dyrektor Mateusz Grabowski
Położenie na mapie gminy Kensington and Chelsea
Mapa konturowa gminy Kensington and Chelsea, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Grabowski Gallery”
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa konturowa Wielkiej Brytanii, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Grabowski Gallery”
Położenie na mapie Anglii
Mapa konturowa Anglii, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Grabowski Gallery”
Położenie na mapie Wielkiego Londynu
Mapa konturowa Wielkiego Londynu, w centrum znajduje się punkt z opisem „Grabowski Gallery”
Ziemia51°29′36,6″N 0°10′05,8″W/51,493500 -0,168278

Grabowski Gallery (Galeria Grabowskiego) – była galeria awangardowa w Londyńskiej dzielnicy Chelsea, założona przez polskiego aptekarza Mateusza Grabowskiego w 1959 r. W krótkim okresie istnienia, bo zaledwie szesnaście lat prawie do śmierci właściciela, cieszyła się wielką renomą nie tylko wśród emigracji polskiej po II wojnie światowej ale i w nowym świecie Pop i Op-artu praktykowanych przez dobrze zapowiadających się Brytyjczyków oraz artystów z Commonwealthu, stąd nazywano ją wystawą "artystów diaspory"[1].

Początki wystawowe galerii były wykorzystane dla zasobnej grupy polskich malarzy i rzeźbiarzy przebywających w Londynie[2]. Do nich zaliczyli się:

Ponieważ był to okres rozkwitu sztuki Op-art i Pop-art Grabowski zaczął promować młodych artystów absolwentów wielu Londyńskich szkół plastycznych, m.in. pobliskiej Royal College of Art, jak również z zagranicy. Inauguracyjny pokaz Op-artu w Londynie miał miejsce właśnie u Grabowskiego[3]. Impreza Grabowskiego nie była komercyjna, w zamian za urządzenie wystawy mecenas oczekiwał tylko jednej pracy artysty, był to wyraz jego pasji. Jego otwarcie na sztukę z całego świata było bardzo znaczące zwłaszcza dla artystów z treciego świata[4][5]. Wśród wczesnej awangardy Grabowskiego byli:

OLIVER BEVAN Both Ways 1965

Galeria zorganizowała około dwieście wystaw za swego istnienia nim została zamknięta w 1975 r. rok przed śmiercią założyciela. Zbiory Grabowskiego, które z resztą przed laty figurowały w jego galerii, na jego życzenie zostały podarowane do Muzeum Sztuki w Łodzi oraz do Muzeum Narodowego w Warszawie[6].

W Londynie zatem w tym okresie istniały cztery dalsze galerie należące do polskich emigrantów[7]: jeszcze sprzed wojny osiadły był w Londynie Feliks Topolski z własnym warsztatem i galerią pod mostem kolejowym w dzielnicy Waterloo. Następnie po wojnie Drian Gallery Halimy Nałęcz, Centaur Gallery oraz Heim Gallery Andrzeja Ciechanowieckiego historyka sztuki[8]. Ta ostatnia handlowała europejską sztuką z XVI-XIX wieków.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Diaspora Artists, „new.diaspora-artists.net” [dostęp 2020-05-22] (ang.).
  2. Andrzej Maria Borkowski, History of APA, Association of Polish Artists in Great Britain - APA (1957) [dostęp 2020-05-24] (ang.).
  3. Stępień, Justyna: British Pop Art and Postmodernism. Cambridge Scholars Publishing, 2015, s. 129. ISBN 978-1-4438-8294-1. (ang.)
  4. Chambers, Eddie: Black Artists in British Art: A History since the 1950s. Bloomsbury Publishing, 2014. ISBN 978-0-8577-2409-0. (ang.)
  5. Grayson Ford, Sue. Foreword to Brave New Visions: The Émigrés who transformed the British Art World. „Insider/Outsider Festival”, 2019 (ang.). [dostęp 2020-05-24]. 
  6. Gifted by Mateusz Grabowski, Muzeum Sztuki w Łódzi [dostęp 2020-05-26] (pol. • ang.).
  7. Jan Wiktor Sienkiewicz, Polskie galerie sztuki w powojennym Londynie, Dziennik Polski w Kanadzie, 2003.
  8. Sienkiewicz, Jan Wiktor: Polskie galerie sztuki w Londynie w drugiej połowie XX wieku. Lublin-London: 2003. ISBN 83-227-2071-8.