Gramatyka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gramatyka (stgr. γραμματική τέχνη, łac. grammatica) – dział językoznawstwa zajmujący się regułami, które rządzą generowaniem wyrazów i zdań języka. W zakres gramatyki wchodzą: fonologia, morfologia oraz składnia, przy czym w rozumieniu tradycyjnym nie uwzględnia się fonetyki i fonologii[1].

Terminem tym (lub gramatyką normatywną)[2] określa się także opis języka, w tym zbiór reguł określających zasady tworzenia poprawnych wypowiedzi, zatem można powiedzieć, że każdy język ma własną gramatykę[1].

Typy gramatyk[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Polański 1999 ↓, s. 208.
  2. Polański 1999 ↓, s. 215.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kazimierz Polański: Encyklopedia językoznawstwa ogólnego. Wrocław: Ossolineum, 1999. ISBN 83-04-04445-5.