Gramatyka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gramatyka (stgr. γραμματική τέχνη, łac. grammatica) – dział językoznawstwa zajmujący się regułami, które rządzą generowaniem wyrazów i zdań języka. W zakres gramatyki wchodzą: fonologia, morfologia oraz składnia, przy czym w rozumieniu tradycyjnym nie uwzględnia się fonetyki i fonologii[1].

Terminem tym określa się również opis obrazujący kształt danego systemu gramatycznego, a także zbiór reguł określających sposób tworzenia gramatycznych wypowiedzi[1]. Ze względu na przyjęte podejście do kwestii ocennych wyróżnia się dwa rodzaje gramatyk – opisową i normatywną. Gramatyka opisowa (deskryptywna) skupia się na rejestracji danej mowy w jej faktycznej postaci, gramatyka normatywna (preskryptywna) zaś próbuje formułować zewnętrzne wzorce językowe, z zamiarem wpłynięcia na użytkowników języka, aby trzymali się proponowanych środków[2][3].

Typy gramatyk[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Polański 1999 ↓, s. 208.
  2. Polański 1999 ↓, s. 215.
  3. DeCapua 2008 ↓, s. 9–15.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]