Granat „Karbidówka”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Granat "Karbidówka")
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karbidówka
Dane podstawowe
Państwo  Polskie Państwo Podziemne
Producent warsztaty GL na Żoliborzu, Grochowie i Śródmieściu
fabryka AK „Gerlach” na Woli (ul. Dworska 29/31) i warsztat Mariana Przybylskiego ps. „Tygrys” na Śródmieściu
warsztat BCh w Białej Podlaskiej
Przeznaczenie zaczepny
Data konstrukcji 1942
Lata produkcji od 1942
Dane techniczne
Wysokość 126 mm
Średnica 70 mm
Masa ok. 0,9 kg
Materiał wybuchowy szedyt
Typ zapalnika GR-31
Opóźnienie 3 sek.
Promień rażenia 20 m
Użytkownicy
Armia Krajowa
Bataliony Chłopskie
Gwardia Ludowa
Armia Ludowa

Karbidówkapolski ręczny granat zaczepny produkowany w warunkach konspiracyjnych przez wytwórnie: Gwardii Ludowej, Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich[1][2][3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W trakcie

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

„Karbidówka” była ręcznym granatem zaczepnym. Korpus granatu stanowiła metalowa puszka od lampy karbidowej o wysokości 126 mm i szerokości 70 mm, którą rozwiercano, a górną jej część gwintowano. Takie puszki były dość powszechne w tamtym okresie, gdyż znajdowały się one praktycznie w każdym polskim domu. Następnie gotowy korpus wypełniano szedytem, ładunek wybuchowy miał masę 0,2 kg, i wkręcano zapalnik GR-31 (przedwojenny zapalnik używany w granatach: zaczepnym wz. 24 oraz obronnym wz. 33). Zawleczka podtrzymywała skróconą łyżkę zabezpieczającą zapalnik. Wybuch następował po ok. trzech sekundach. Cały granat ważył niecały kilogram, ok. 0,9 kg, a jego zasięg rażenia wynosił 20 m. Zaletą tego typu granatu była jego prostota, taniość produkcji i łatwość w użytkowaniu, z kolei wadą nieporęczność i zawodność. W ciągu wojny, od końca 1942, udało się wyprodukować ok. 100 tys. „Karbidówek”[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ochman ↓, Granat „karbidówka”.
  2. Modrzewski ↓, s. 12.
  3. a b Komuda ↓, s. 260.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]