Granatnik automatyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Polski prototypowy granatnik GA-40

Granatnik automatyczny ("karabin maszynowy strzelający granatami") – samoczynna broń zespołowa strzelająca specjalnymi nabojami o kalibrze powyżej 20 mm. Zasilana za pomocą taśmy lub z magazynka. Często montowane na lekkich pojazdach opancerzonych.

Granatniki automatyczne są alternatywą dla karabinów maszynowych (większa siła ognia) i lekkich działek automatycznych (mniejszy odrzut).

Przykładem granatnika automatycznego jest Mk 19.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Martin J. Dougherty: Broń strzelecka od roku 1860 do współczesności. Bremen: MAK, 2010, s. 204. ISBN 978-3-939991-73-1.