GranatowyPrawieCzarny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
GranatowyPrawieCzarny
AzulOscuroCasiNegro
Gatunek film fabularny
dramat
Rok produkcji 2006
Data premiery Ziemia24 marca 2006
Polska30 marca 2006
Kraj produkcji  Hiszpania
Język hiszpański
Czas trwania 105 minut
Reżyseria Daniel Sánchez Arévalo
Scenariusz Daniel Sánchez Arévalo
Główne role Quim Gutiérrez
Marta Etura
Raúl Arévalo
Héctor Colomé
Antonio de la Torre
Muzyka Pascal Gaigne
Zdjęcia Juan Carlos Gómez

GranatowyPrawieCzarny (hiszp. AzulOscuroCasiNegro) – dramat produkcji hiszpańskiej z 2006 roku, reżyserski debiut Daniela Sáncheza Arévalo. Kontynuacja historii z nagrodzonego filmu krótkometrażowego Física II z 2004 roku.

Fabuła[edytuj]

Jorge jest młodym mężczyzną, jednak realizacja jego życiowych planów musi zaczekać, kiedy jego ojciec dostaje udaru. Przez siedem lat pieczołowicie opiekuje się ojcem, studiuje zaocznie i pracuje jako dozorca, żeby zdobyć wykształcenie biznesowe.

Ze studiów za granicą wraca Natalia (sympatia Jorge z dzieciństwa) i Jorge zaczyna pragnąć zmiany w życiu. Rozpaczliwie poszukuje nowej, lepszej pracy, lecz zdaje sobie sprawę, że nikt go nie zatrudni z powodu ubogiego doświadczenia dozorcy.

Antonio, starszy brat Jorgego który niebawem opuści więzienie, to oportunista, który nigdy nie mógł znaleźć wspólnego języka z ojcem. Na warsztatach teatralnych w więzieniu poznaje Paulę – piękną, młodą kobietę, która odsiaduje wyrok za narkotyki. Paula zostaje brutalnie pobita za flirt z chłopakiem współwięźniarki, więc pragnie zajść w ciążę, która pozwoli jej zostać przeniesioną do oddziału więziennego dla matek i rozwiązać problem. Początkowo Antonia interesuje tylko seks z Paulą, lecz z czasem zakochuje się w niej. Bardzo chcąc jej pomóc zajść w ciążę, odkrywa, że jest bezpłodny.

Wszystko ulega zmianie, kiedy Antonio wychodzi z więzienia i zaczyna wykorzystywać empatyczną naturę Jorgego, aby namówić go do wizyt małżeńskich u Pauli i pomóc mu ją zapłodnić. Jorge niechętnie opiera się prośbie brata, mimo iż może to zaszkodzić jego długotrwałemu związkowi-nie związkowi z Natalią. W tym czasie najlepszy przyjaciel Jorgego, masażysta imieniem Israel, fotografując z ukrycia klientów salonu masażu erotycznego dokonuje szokującego odkrycia. Okazuje się, że jego ojciec korzysta z usług masażysty, więc Jorge wnioskuje, że jego ojciec jest gejem. Zirytowany hipokryzją ojca, zaczyna go anonimowo szantażować. Jednak później Israel zaczyna kwestionować swoją seksualność, gdy w śladem ojca także postanawia poddać się erotycznemu masażowi.

Związek Jorgego i Natalii przechodzi trudne chwile po tym, jak Natalia próbuje uzyskać dla Jorgego stanowisko w firmie w której pracuje, a jedyną ofertą okazuje się być posada dozorcy. Wówczas Antonio dowiaduje się o ukrytym koncie bankowym ojca, pełnym pieniędzy.

By spełnić prośbę brata, Jorge regularnie uczęszcza na widzenia intymne z Paulą, co sprawia, że zaczyna się w niej zakochiwać. Oboje stopniowo odkrywają swoją osobliwą relację. Paula zachodzi w ciążę, a Jorge dzięki Pauli przestaje czuć się odpowiedzialny za wszystko i wreszcie stawia czoła własnym pragnieniom, nie zważając na to, czego żąda od niego reszta świata. Kończy swój związek z Natalią i decyduje się czekać na wyjście Pauli z więzienia. Relacja z bratem uchodzi cało mimo emocjonalnego zaangażowania Jorgego. Antoniowi nie udaje się zabrać pieniędzy z sekretnego konta bankowego ojca.

Israel w końcu odzyskuje spokój po konfrontacji z rodzicami i własną seksualnością. Paula rodzi Jorgemu córeczkę. Jorge wyprowadza się z budynku w którym pracował i mieszkał przez wiele lat, znajdując nową pracę jako dozorca. Podczas kiedy myśli o tym, jak się wyrwać z życiowej ślepej uliczki, marzy o granatowym, prawie czarnym garniturze. Wreszcie pożycza samochód Israela, rozbija witrynę sklepową i chwyta granatowy garnitur.

Obsada[edytuj]

Nagrody[edytuj]

Premiera DVD[edytuj]

Film miał swoją premierę na DVD 8 stycznia 2008 w Stanach Zjednoczonych. Film w wersji hiszpańskiej z angielskimi napisami. W dodatkach znajdują się wywiady z reżyserem Danielem Sánchezem Arévalo i głównymi odtwórcami ról.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]