Grand Prix Monako 1950

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grand Prix Monako 1950
XI Grand Prix Automobile de Monaco
2. Grand Prix Formuły 1
Tor Circuit de Monaco (1929–1971)
Monako Circuit de Monaco (1929–1971)
Data 21 maja 1950
Trasa
Liczba okrążeń 100
Długość okrążenia 3,181 km
Dystans 318,100 km
Uczestnicy
Zgłoszenia 25 kierowców
Zakwalifikowało się 21 kierowców
Ukończyło wyścig 7 kierowców
Wyniki
Pole position Juan Manuel Fangio
(1:50,2, Alfa Romeo)
Zwycięzca Juan Manuel Fangio
(3h:13m:18,7, Alfa Romeo)
Najszybsze
okrążenie
Juan Manuel Fangio
(1:51, Alfa Romeo)
2. Grand Prix w sezonie 1950
Poprzednie Grand Prix Wielkiej Brytanii
Następne Indianapolis 500
Grand Prix Monako

Grand Prix Monako 1950 (oryg. XI Grand Prix Automobile de Monaco) – druga runda Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 1950. Grand Prix odbyła się 21 maja na torze Circuit de Monaco w Monako.

Juan Manuel Fangio z Alfa Romeo zdobył pole position, zwyciężył w wyścigu oraz wywalczył najszybsze okrążenie w wyścigu. Na drugim stopniu podium znalazł się Alberto Ascari z Ferrari, a na trzecim Louis Chiron, również z Alfa Romeo.

Tło[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze Grand Prix w Monako odbywały się przed II wojną światową w latach 19291937[1]. W 1948 roku ponownie zorganizowano Grand Prix, którego zwycięzcą został Giuseppe Farina z Maserati[2]. Tor został utworzony na ulicach miasta za propozycją Anthoniego Noghèsa w 1929 roku[3].

Do wyścigu zostało zgłoszonych 24 kierowców z dziewięciu prywatnych i czterech fabrycznych zespołów[4].

Kwalifikacje[edytuj | edytuj kod]

Dwunastu kierowców rozpoczęło Grand Prix z oponami Pirelli, siedmiu z oponami Dunlop, a pozostała dwójka użyła opon Englebert[4].

Peter Whitehead był nieobecny podczas kwalifikacji[5] z powodu wielu problemów z silnikiem[6]. Alfredo Pián również nie wystartował w kwalifikacjach, a Harry Schell nie ustanowił czasu[7].

Pierwsze i trzecie miejsce zostało wywalczone przez kierowców Alfa RomeoJuana Manuela Fangio i Louisa Chirona, drugą pozycję wywalczył Alberto Ascari z Ferrari[7].

Wyścig[edytuj | edytuj kod]

W czasie wyścigu panowała łagodna i słoneczna pogoda[8]. Kierowcy ustawili się na pozycjach w formie siedmiu rzędów po trzy i dwa bolidy na przemian, w ósmym rzędzie ustawił się jeden bolid[9].

W niedzielę pogoda była wietrzna, zakręt Tabac z powodu zalania wodą z portu był raczej śliski[6]. Po starcie, za prostą startową doszło do karambolu, Giuseppe Farina stracił kontrolę nad bolidem i został uderzony przez José Froilána Gonzáleza[10], Luigi Fagioli wykonał nagły skręt, aby się zatrzymać. Louis Rosier uniknął zderzenia z bolidem Fagiolego, jednak po uderzeniu przez Roberta Manzona miał z nim kontakt. W wyniku wypadku wraz z Emmanuelem de Graffenriedem, Maurice Trintignantem, Cuthem Harrisonem, Franco Rolem, Harrym Schellem, Alfredo Piánem i Peterem Whiteheadem musieli oni wycofać się z wyścigu[6], José Froilán González wycofał się na następnym okrążeniu[11]. Podczas gdy Fangio wyprzedził wraki bolidów Villoresi zwalniając utknął między nimi, przez co został wyprzedzony przez wszystkich kierowców, Ascari awansował na drugie miejsce[6]. Villoresi powrócił do czołówki i przez kilkanaście okrążeń walczył z Ascarim[12], kiedy to na 63.[11] okrążeniu w bolidzie Villoresiego doszło awarii skrzyni biegów i musiał on zakończyć jazdę. Juan Manuel Fangio utrzymywał prowadzenie przez cały wyścig, przez pewien czas miał przewagę jednego okrążenia nad drugim Ascarim. Na drugim miejscu podium znalazł się Alberto Ascari, a na trzecim Louis Chiron[10].

Najszybsze okrążenie wyścigu ustanowił Juan Manuel Fangio[13].

Grand Prix Monako 1950 jest najwolniejszym wyścigiem Formuły 1[10], średnia prędkość zwycięzcy wyścigu wyniosła 98,701 km/h[11].

Lista startowa[edytuj | edytuj kod]

Nr Kierowca Zespół Samochód Silnik Opony
2 Argentyna José Froilán González Scuderia Achille Varzi (prywatnie) Maserati 4CLT/48 Maserati 1.5 R4T P
4 Argentyna Alfredo Pián Scuderia Achille Varzi (prywatnie) Maserati 4CLT/50 Maserati 1.5 R4T P
6 Belgia Johnny Claes Écurie Belge (prywatnie) Talbot-Lago T26C Talbot 4.5 R6 D
8 Stany Zjednoczone Harry Schell Horschell Racing Corporation (prywatnie) Cooper T12 JAP 1.1 V2 D
10 Francja Robert Manzon Equipe Gordini Simca-Gordini T15 Gordini 1.5 R4T E
12 Francja Maurice Trintignant Equipe Gordini Simca-Gordini T15 Gordini 1.5 R4T E
14 Francja Philippe Étancelin Philippe Étancelin (prywatnie) Talbot-Lago T26C Talbot 4.5 R6 D
16 Francja Louis Rosier Ecurie Rosier (prywatnie) Talbot-Lago T26C Talbot 4.5 R6 D
24 Wielka Brytania Cuth Harrison Cuth Harrison (prywatnie) ERA B-Type ERA 1.5 R6T D
26 Wielka Brytania Bob Gerard Bob Gerard (prywatnie) ERA B-Type ERA 1.5 R6T D
28 Wielka Brytania Peter Whitehead Peter Whitehead (prywatnie) Ferrari 125 F1 Ferrari 1.5 V12T D
32 Włochy Giuseppe Farina Alfa Romeo Alfa Romeo 158 Alfa Romeo 1.5 R8T P
34 Argentyna Juan Manuel Fangio Alfa Romeo Alfa Romeo 158 Alfa Romeo 1.5 R8T P
36 Włochy Luigi Fagioli Alfa Romeo Alfa Romeo 158 Alfa Romeo 1.5 R8T P
38 Włochy Luigi Villoresi Ferrari Ferrari 125 F1 Ferrari 1.5 V12T P
40 Włochy Alberto Ascari Ferrari Ferrari 125 F1 Ferrari 1.5 V12T P
42 Francja Raymond Sommer Ferrari Ferrari 125 F1 Ferrari 1.5 V12T P
44 Włochy Franco Rol Maserati Maserati 4CLT/48 Maserati 1.5 R4T P
48 Monako Louis Chiron Maserati Maserati 4CLT/48 Maserati 1.5 R4T P
50 Tajlandia Prince Bira Scuderia Enrico Platé (prywatnie) Maserati 4CLT/48 Maserati 1.5 R4T P
52 Szwajcaria Emmanuel de Graffenried Scuderia Enrico Platé (prywatnie) Maserati 4CLT/48 Maserati 1.5 R4T P
Nr Kierowca Zespół Samochód Silnik Opony

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Kwalifikacje[edytuj | edytuj kod]

Źródło: Wyprzedź Mnie![7][14]

P Nr Kierowca Konstruktor(-silnik) Opony Czas Odstęp Strata Poz.s.
1 34 Argentyna Juan Manuel Fangio Alfa Romeo P 1:50,2 - - 1
2 38 Włochy Luigi Villoresi Ferrari P 1:52,3 0:02,1 0:02,1 6
3 32 Włochy Giuseppe Farina Alfa Romeo P 1:52,8 0:00,5 0:02,6 2
4 40 Włochy Alberto Ascari Ferrari P 1:53,8 0:01 0:03,6 7
5 14 Francja Philippe Étancelin Talbot-Lago D 1:54,1 0:00,3 0:03,9 4
6 36 Włochy Luigi Fagioli Alfa Romeo P 1:54,2 0:00,1 0:04 5
7 48 Monako Louis Chiron Maserati P 1:56,3 0:02,1 0:06,1 8
8 42 Francja Raymond Sommer Ferrari P 1:56,6 0:00,3 0:06,4 9
9 2 Argentyna José Froilán González Maserati P 1:57,3 0:00,7 0:07,1 3
10 16 Francja Louis Rosier Talbot-Lago D 1:57,7 0:00,4 0:07,5 10
11 52 Szwajcaria Emmanuel de Graffenried Maserati P 2:00,7 0:03,0 0:10,5 12
12 12 Francja Maurice Trintignant Simca-Gordini E 2:01,4 0:00,7 0:11,2 13
13 24 Wielka Brytania Cuth Harrison ERA D 2:01,6 0:00,2 0:11,4 14
14 50 Tajlandia Prince Bira Maserati P 2:02,2 0:00,6 0:12 15
15 26 Wielka Brytania Bob Gerard ERA D 2:03,4 0:01,2 0:13,2 16
16 10 Francja Robert Manzon Simca-Gordini E 2:04 0:00,6 0:13,8 11
17 44 Włochy Franco Rol Maserati P 2:04,5 0:00,5 0:14,3 17
18 6 Belgia Johnny Claes Talbot-Lago D 2:12 0:07,5 0:21,8 18
19 8 Stany Zjednoczone Harry Schell Cooper D - - - 19
19 4 Argentyna Alfredo Pián Maserati P - - - NW
19 28 Wielka Brytania Peter Whitehead Ferrari D - - - NW
P Nr Kierowca Konstruktor(-silnik) Opony Czas Odstęp Strata Poz.s.

Wyścig[edytuj | edytuj kod]

Źródło: Wyprzedź Mnie![11]

P  + / –  Nr Kierowca Konstruktor Okr. Czas / Strata Komentarz
1  Bez zmian 34 Argentyna Juan Manuel Fangio Alfa Romeo 100 3h:13m:18,7
2 Awans 5 40 Włochy Alberto Ascari Ferrari 99 +1 okr.
3 Awans 5 48 Monako Louis Chiron Maserati 98 +2 okr.
4 Awans 5 42 Francja Raymond Sommer Ferrari 97 +3 okr.
5 Awans 10 50 Tajlandia Prince Bira Maserati 95 +5 okr.
6 Awans 10 26 Wielka Brytania Bob Gerard ERA 94 +6 okr.
7 Awans 11 6 Belgia Johnny Claes Talbot-Lago 94 +6 okr.
Niesklasyfikowani
  38 Włochy Luigi Villoresi Ferrari 63 skrzynia biegów[10]
  14 Francja Philippe Étancelin Talbot-Lago 38 wyciek oleju
  2 Argentyna José Froilán González Maserati 1 wypadek/pożar
  32 Włochy Giuseppe Farina Alfa Romeo 0 wypadek
  36 Włochy Luigi Fagioli Alfa Romeo 0 wypadek
  16 Francja Louis Rosier Talbot-Lago 0 wypadek
  10 Francja Robert Manzon Simca-Gordini 0 wypadek
  52 Szwajcaria Emmanuel de Graffenried Maserati 0 wypadek
  12 Francja Maurice Trintignant Simca-Gordini 0 wypadek
  24 Wielka Brytania Cuth Harrison ERA 0 wypadek
  44 Włochy Franco Rol Maserati 0 wypadek
  8 Stany Zjednoczone Harry Schell Cooper 0 kolizja/wypadek
  4 Argentyna Alfredo Pián Maserati 0 nie wystartował – wypadek
  28 Wielka Brytania Peter Whitehead Ferrari 0 nie wystartował – silnik
P  + / –  Nr Kierowca Konstruktor Okr. Czas / Strata Komentarz

Najszybsze okrążenie[edytuj | edytuj kod]

Źródło: Wyprzedź Mnie![13]

Nr Kierowca Konstruktor Czas Okr.
34 Argentyna Juan Manuel Fangio Alfa Romeo 1:51 0

Prowadzenie w wyścigu[edytuj | edytuj kod]

Źródło: Racing-Reference.info[15]

Nr Kierowca Okrążenia Suma
34 Argentyna Juan Manuel Fangio 1-100 100

Klasyfikacja kierowców po wyścigu[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza piątka otrzymywała punkty według klucza 8-6-4-3-2, 1 punkt przyznawany był dla kierowcy, który wykonał najszybsze okrążenie w wyścigu[16]. Klasyfikacja konstruktorów została wprowadzona w 1958 roku[17].

P +/- Kierowca Starty Punkty P1 P2 P3 PP NO NS
1 0 Włochy Giuseppe Farina 2 9 1 - - 1 1 1
1 N Argentyna Juan Manuel Fangio 2 9 1 - - 1 1 1
3 -1 Włochy Luigi Fagioli 2 6 - 1 - - - 1
4 N Włochy Alberto Ascari 1 6 - 1 - - - -
5 N Monako Louis Chiron 2 4 - 1 - - - 1
6 -3 Wielka Brytania Reg Parnell 1 4 - - 1 - - -
7 -3 Francja Yves Giraud-Cabantous 1 3 - - - - - -
7 N Francja Raymond Sommer 1 3 - - - - - -
9 -4 Francja Louis Rosier 2 2 - - - - - 1
9 N Tajlandia Prince Bira 2 2 - - - - - 1
10 -4 Wielka Brytania Bob Gerard 2 0 - - - - - -
11 +1 Belgia Johnny Claes 2 0 - - - - - -
12 -5 Wielka Brytania Cuth Harrison 2 0 - - - - - 1
13 -5 Francja Philippe Étancelin 2 0 - - - - - 1
14 -5 Wielka Brytania David Hampshire 1 0 - - - - - -
15 -5 Wielka Brytania Joe Fry 1 0 - - - - - -
15 -5 Wielka Brytania Brian Shawe-Taylor 1 0 - - - - - -
Niesklasyfikowani
- Szwajcaria Emmanuel de Graffenried 2 - - - - - - 2
- Irlandia Joe Kelly 1 - - - - - - 1
- Wielka Brytania David Murray 1 - - - - - - 1
- Wielka Brytania Geoffrey Crossley 1 - - - - - - 1
- Francja Eugène Martin 1 - - - - - - 1
- Wielka Brytania Tony Rolt 1 - - - - - - 1
- Wielka Brytania Peter Walker 1 - - - - - - 1
- Wielka Brytania Leslie Johnson 1 - - - - - - 1
- Włochy Luigi Villoresi 1 - - - - - - 1
- Argentyna José Froilán González 1 - - - - - - 1
- Francja Robert Manzon 1 - - - - - - 1
- Francja Maurice Trintignant 1 - - - - - - 1
- Włochy Franco Rol 1 - - - - - - 1
- Stany Zjednoczone Harry Schell 1 - - - - - - 1
P +/- Kierowca Starty Punkty P1 P2 P3 PP NO NS

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. MONACO (ang.). kolumbus.fi. [dostęp 2013-04-15].
  2. 1948 Monaco GP (ang.). chicanef1.com. [dostęp 2013-04-15].
  3. Marek Roczniak: Monte Carlo (pol.). f1wm.pl, 2004-05-16. [dostęp 2013-04-14].
  4. a b Grand Prix de Monaco 1950 – Lista zgłoszeń (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2013-04-14].
  5. Grand Prix de Monaco 1950 (pol.). f1ultra.pl. [dostęp 2013-04-15].
  6. a b c d GRAND PRIX RESULTS: MONACO GP, 1950 (ang.). grandprix.com. [dostęp 2013-04-15].
  7. a b c Grand Prix de Monaco 1950 – Wyniki kwalifikacji (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2011-06-02].
  8. 1950 Monaco GP (ang.). chicanef1.com. [dostęp 2013-04-14].
  9. Grand Prix de Monaco 1950 – Kolejność startowa (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2013-04-14].
  10. a b c d Grand Prix de Monaco 1950 (pol.). f1ultra.pl. [dostęp 2013-04-15].
  11. a b c d Grand Prix de Monaco 1950 – Rezultat wyścigu (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2011-06-02].
  12. MONACO 1950 (ang. • fr. • hiszp. • niem. • wł. • port.). statsf1.com. [dostęp 2013-04-16].
  13. a b Grand Prix de Monaco 1950 – Najszybsze okrążenia w wyścigu (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2013-03-20].
  14. Pierwsze pięć pozycji startowych zostało zarezerwowane dla pięciu najszybszych zawodników z pierwszej sesji kwalifikacyjnej
  15. 1950 Grand Prix of Monaco (ang.). racing-reference.info. [dostęp 2013-04-14].
  16. Sezon 1950 > Klasyfikacje generalne (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2012-06-25].
  17. 1950 > Konstruktorzy > Podsumowanie rezultatów (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2012-06-25].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]