Grand Prix Wielkiej Brytanii 1980

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grand Prix Wielkiej Brytanii 1980
Marlboro British Grand Prix
8. wyścig z 14 w sezonie
336. Grand Prix Formuły 1
Tor Brands Hatch
Wielka Brytania Brands Hatch
Data

13 lipca 1980

Trasa
Liczba okrążeń

76

Długość okrążenia

4,207 km

Dystans

319,732 km

Uczestnicy
Zgłoszenia

27 kierowców

Zakwalifikowało się

24 kierowców

Ukończyło wyścig

13 kierowców

Wyniki
Pole position

Didier Pironi
(1:11,004, Ligier)

Zwycięzca

Alan Jones
(1:34:49,228, Williams)

Najszybsze
okrążenie

Didier Pironi
(1:12,368, Ligier)

8. Grand Prix w sezonie 1980
Poprzednie

Grand Prix Francji

Następne

Grand Prix Niemiec

Grand Prix Wielkiej Brytanii
1979 1980 1981

Grand Prix Wielkiej Brytanii 1980 (oryg. Marlboro British Grand Prix) – ósma runda Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 1980, która odbyła się 13 lipca 1980, po raz dziewiąty na torze Brands Hatch.

33. Grand Prix Wielkiej Brytanii, 31. zaliczane do Mistrzostw Świata Formuły 1.

Klasyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Pos No Kierowca Konstruktor Okrążeń Czas/powód NU Poz. Start. Punktów
1 27 Australia Alan Jones Williams-Ford 76 1:34:49.228 3 9
2 5 Brazylia Nelson Piquet Brabham-Ford 76 +11.007 sek. 5 6
3 28 Argentyna Carlos Reutemann Williams-Ford 76 +13.285 sek. 4 4
4 4 Irlandia Derek Daly Tyrrell-Ford 75 +1 Lap 10 3
5 3 Francja Jean-Pierre Jarier Tyrrell-Ford 75 +1 Lap 11 2
6 8 Francja Alain Prost McLaren-Ford 75 +1 Lap 7 1
7 6 Meksyk Héctor Rebaque Brabham-Ford 74 +2 Okrążeń 17
8 7 Wielka Brytania John Watson McLaren-Ford 74 Silnik 12
9 29 Włochy Riccardo Patrese Arrows-Ford 73 +3 Okrążeń 21
10 1 Związek Południowej Afryki Jody Scheckter Ferrari 73 +3 Okrążeń 23
11 50 Wielka Brytania Rupert Keegan Williams-Ford 73 +3 Okrążeń 18
12 20 Brazylia Emerson Fittipaldi Fittipaldi-Ford 72 +4 Okrążeń 22
13 30 Niemcy Jochen Mass Arrows-Ford 69 +7 Okrążeń 24
NS 16 Francja René Arnoux Renault 67 Nie sklasyfikowany 16
NU 25 Francja Didier Pironi Ligier-Ford 63 Opona 1
NU 9 Szwajcaria Marc Surer ATS-Ford 59 Silnik 15
NU 11 Stany Zjednoczone Mario Andretti Lotus-Ford 57 Skrz. biegów 9
NU 23 Włochy Bruno Giacomelli Alfa Romeo 42 Wypadł z toru 6
NU 2 Kanada Gilles Villeneuve Ferrari 35 Silnik 19
NU 26 Francja Jacques Laffite Ligier-Ford 30 Opona 2
NU 22 Francja Patrick Depailler Alfa Romeo 27 Silnik 8
NU 31 Stany Zjednoczone Eddie Cheever Osella-Ford 17 Zawieszenie 20
NU 12 Włochy Elio de Angelis Lotus-Ford 16 Zawieszenie 14
NU 15 Francja Jean-Pierre Jabouille Renault 4 Silnik 13
NZ 14 Holandia Jan Lammers Ensign-Ford
NZ 21 Finlandia Keke Rosberg Fittipaldi-Ford
NZ 43 Związek Południowej Afryki Desiré Wilson Williams-Ford

Uwagi[edytuj | edytuj kod]