Granville R-1 „Gee Bee”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Granville R-1 „Gee Bee”
Replika samolotu
Replika samolotu
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Granville Brothers Aircraft
Typ dolnopłat
Konstrukcja metalowa
Załoga 1
Dane techniczne
Napęd Pratt & Whitney „Wasp Senior”
Moc 535 KM
Wymiary
Rozpiętość 7,6 m
Długość 5,4 m
Wysokość 2,77 m
Powierzchnia nośna 7,2 m²
Osiągi
Prędkość maks. 470 km/h
Pułap 1500 m
Długotrwałość lotu 45 minut

Granville R-1 „Gee Bee”amerykański samolot wyścigowy, o charakterystycznym kształcie kadłuba, w 1932 roku na tym samolocie pobito rekord prędkości.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Samoloty typu „Gee Bee” wytwórni Granville Brothers Aircraft były budowane w ilościach kilku egzemplarzy w latach trzydziestych XX wieku[1]. Maszyna Granville R-1 „Gee Bee” pilotowana przez pilota Jimiego Doolittle w 1932 roku pobiła ówczesny rekord prędkości osiągając prędkość 473,8 km/h[1]. Na modelu tym zdobyto w 1932 roku „Puchar Thompsona” i zwyciężono w 1933 roku w „Pucharze Bendixa”[2][3]. Niebezpieczna w pilotażu jednostka spowodowała wiele wypadków[1].

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Jednoosobowa, zakryta kabina pilota umieszczona była w tylnej części kadłuba o niespotykanych w innych konstrukcjach proporcjach[1]. Kratownicowy kadłub stanowił spawany ze stalowych rur szkielet pokrytego płótnem, usztywnionego cięgnami w metalowego dolnopłatu[1]. Dwudźwigarowe skrzydła również pokryte były płótnem, zaś wolnonośne powierzchnie sterowe, szczątkowy statecznik pionowy i stałe, dwukołowe, osłonięte owiewkami podwozie z tylnym kółkiem dopełniały konstrukcję[1]. Na skutek krótkiego kadłuba, braku klap do lądowania i dużego obciążenia powierzchni nośnych, i posiadania małego wydłużenia płata samolot był bardzo trudny w pilotażu (znikoma stateczność samolotu) . Mimo to samolot był wzorem dla innych jednostek wyścigowych[1].

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Napędzany 9 cylindrowym silnikiem gwiaździstym firmy Pratt & Whitney „Wasp Senior”, samolot miał rozpiętość skrzydeł 7,6 m, długość 5,4 m i wysokość 2,77 m[1]. Powierzchnia nośna wynosiła 7,2 m2[1]. W czasie 45 minutowego lotu maszyna mogła przy prędkości 470 km/h osiągnąć pułap 1500 m, zaś jej masa w locie wynosiła 1396 kg[1].

W kulturze masowej[edytuj | edytuj kod]

Film Człowiek rakieta otwiera scena lotu testowego na samolocie „Gee Bee”. Inny egzemplarz pojawia się również na końcu obrazu.


Przypisy

  1. a b c d e f g h i j Kazimierz Dąbrowski: Przegląd samolotów sportowych i ich osiągnięć. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1964, s. 222-223.
  2. Bill Meixner: 1933 National Air Races (ang.). [dostęp 2011-06-24].
  3. Bill Meixner: THE THOMPSON TROPHY STORY (ang.). [dostęp 2011-06-24].