Graza
2018 | |
| Data i miejsce urodzenia |
1953 |
|---|---|
| Narodowość | |
| Alma Mater | |
| Dziedzina sztuki |
scenografka teatralna i kolorystka komiksowa |
Graza, właśc. Grażyna Fołtyn-Kasprzak (ur. 1953[1]) – polska scenografką, graficzka i kolorystka mieszkająca od 1990 roku na stałe w Belgii.
Międzynarodową sławę zawdzięcza współpracy ze znanymi twórcami komiksów: André-Paul Duchâteau, Jean Van Hamme, Grzegorz Rosiński, Krzysztof Gawronkiewicz, Zbigniew Kasprzak. Współpracowała w Niemczech z Theater-Opera w Oberhausen i w Berlinie, tworząc między innymi scenografie do oper Ognisty ptak i Dzwonnik z Notre Dame[2]. W Polsce współpracowała z wieloma znanymi reżyserami (także jako Grażyna Fołtyn[3]). Jest autorką scenografii i kostiumów do przedstawień teatralnych i widowisk telewizyjnych. Ukończyła krakowską Akademię Sztuk Pięknych[4]. Prywatnie jest żoną Zbigniewa Kasprzaka[4].
Dorobek artystyczny
[edytuj | edytuj kod]Przedstawienia teatralne[5]
[edytuj | edytuj kod]- 1981 – Tragiczna historia Hamleta księcia Danii (William Shakespeare), reżyseria Andrzej Wajda, Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie – scenografia
- 1982 – Tartuffe czyli Świętoszek (Molière), reżyseria Jerzy Hutek, Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie – scenografia
- 1982 – Miarka za miarkę (William Shakespeare), reżyseria Irena Wollen, Teatr Polski w Szczecinie – scenografia
- 1985 – Lekcja prusskiego (Adolf Nowaczyński), reżyseria Jan Nowak, Teatr Współczesny im. Edmunda Wiercińskiego we Wrocławiu – scenografia
- 1986 – Tow. N (Jerzy Krzysztoń), reżyseria: Jan Prochyra, Teatr Współczesny im. Edmunda Wiercińskiego we Wrocławiu – scenografia
- 1986 – Peer Gynt (Edvard Grieg), reżyseria: Hanna Chojnacka, Opera we Wrocławiu – scenografia
- 1986 – Mądralinka (Janusz Cywiński), reżyseria: Marcin Rogoziński, Teatr Współczesny im. Edmunda Wiercińskiego we Wrocławiu – scenografia
- 1986 – Palec Ludojada (Jerzy Owsiak), reżyseria: Jan Prochyra, Teatr Współczesny im. Edmunda Wiercińskiego we Wrocławiu – scenografia i kostiumy
- 1987 – Dzień królowania (Giuseppe Verdi), reżyseria: Fritzdieter Gerhards, Opera we Wrocławiu – scenografia
- 1987 – Mąż i żona (Aleksander Fredro), reżyseria: Irena Wollen, Teatr Bagatela im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego w Krakowie – scenografia
- 1987 – Kotka na rozgrzanym od słońca blaszanym dachu (Tennessee Williams), reżyseria: Janusz Kijowski, Teatr Współczesny im. Edmunda Wiercińskiego we Wrocławiu – scenografia
- 2006 – Nie uchodzi, nie uchodzi... czyli Damy i huzary (Aleksander Fredro), reżyseria: Maciej Wojtyszko, Teatr Rampa na Targówku w Warszawie – scenografia i kostiumy
- 2008 – Jak stać się żydowską matką w dziesięć praktycznych lekcji (Paul Fuks), reżyseria: Jan Prochyra, Teatr Rampa na Targówku w Warszawie – scenografia i kostiumy
Przedstawienia teatralne zrealizowane w Teatrze Telewizji[5]
[edytuj | edytuj kod]- 14 listopada 1983 – Polski listopad (Franciszek Ziejka), reżyseria: Stanisław Zajączkowski, scenografia Marek Grabowski – kostiumy
- 24 grudnia 1983 – Wit Stwosz (Konstanty Ildefons Gałczyński), reżyseria: Irena Wollen – scenografia
- 4 marca 1985 – Szachy (Stanisław Grochowiak), reżyseria: Irena Babel – scenografia
- 13 stycznia 1986 – Zabawa z ogniem (August Strindberg), reżyseria: Irena Wollen – scenografia
- 8 marca 1986 – Silniejsza (August Strindberg), reżyseria: Irena Wollen – scenografia
- 30 października 1986 – Od szóstej do szóstej (Philip McDonald), reżyseria: Irena Wollen – scenografia
- 23 listopada 1986 – Piwnica (Krzysztof Choiński), reżyseria: Stanisław Zajączkowski – scenografia
- 14 grudnia 1987 – Węzeł (Feliks Falk), reżyseria: Kazimierz Kutz – scenografia
- 15 lutego 1988 – Pięćdziesiąt dukatów (Jerzy Lohman), reżyseria: Stefan Szlachtycz, dekoracje Marek Grabowski – kostiumy
Kolorystyka do komiksów[2]
[edytuj | edytuj kod]- 2000 – Skarga Utraconych Ziem – 1 – Sioban
- 2000 – Skarga Utraconych Ziem – 2 – Blackmore
- 2000 – Skarga Utraconych Ziem – 3 – Pani Gerfaut
- 2000 – Thorgal – 23 – Klatka
- 2000 – Thorgal – 24 – Arachnea
- 2001 – Skarga Utraconych Ziem – 4 – Kyle z Klanach
- 2001 – Thorgal – 19 – Niewidzialna forteca
- 2001 – Thorgal – 25 – Błękitna zaraza
- 2001 – Yans – 7 – Dzieci nieskończoności
- 2002 – Thorgal – 26 – Królestwo pod piaskiem
- 2002 – Yans – 11 – Tajemnica czasu
- 2003 – Halloween Blues – 1 – Przepowiednie
- 2003 – Podróżnicy – Athabasca & Grizzly
- 2003 – Thorgal – 16 – Wilczyca
- 2003 – Yans – 12 – Kraina otchłani
- 2004 – Halloween Blues – 2 – Piszę do Ciebie z Gettysburga
- 2007 – Thorgal – 25 – Błękitna zaraza
- 2007 – Thorgal – 26 – Królestwo pod piaskiem
- 2009 – Plansze Europy – 16 – Halloween Blues, tomy 1-7
- 2009 – Skarga Utraconych Ziem – Zestaw tomów 1-4
- 2013 – Skarga Utraconych Ziem – Zestaw tomów 1-4 (wyd. II)
- 2019 – Halloween Blues – wyd. zbiorcze
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Daniel Koziarski, Wojciech Obremski Zatrzymane w kadrze. Komiksowi twórcy z czasów PRL-u – rozmowy i wspomnienia, wyd. Novae Res, gdynia 2023, s. 87
- ↑ a b Foltyn-Kasprzak, Grażyna – komiks.gildia.pl – komiks, recenzje, newsy, galerie, konkursy [online], komiks.gildia.pl [dostęp 2020-03-20].
- ↑ Węzeł [online], teatrtv.vod.tvp.pl [dostęp 2020-03-21] (pol.).
- ↑ a b Birek 2024 ↓, s. 102.
- ↑ a b Grażyna Fołtyn-Kasprzak (osoba), [w:] Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2020-03-20].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Wojciech Birek: Grzegorz Rosiński w Ilustracjach. 2024. ISBN 978-83-963588-6-8.