Greg Van Emburgh

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Greg Van Emburgh
Państwo  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 10 maja 1966
Nowy Jork
Wzrost 188 cm
Masa ciała 79 kg
Gra praworęczny
Status profesjonalny 1988
Zakończenie kariery 1999
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 253 (9 października 1989)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 6
Najwyżej w rankingu 38 (22 marca 1993)
Australian Open 3R (1994, 1995)
Roland Garros 2R (1990)
Wimbledon SF (1990)
US Open 2R (1988, 1989, 1992)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Uniwersjada
Brąz Zagrzeb 1987 gra mieszana

Greg Van Emburgh (ur. 10 maja 1966 w Nowym Jorku) – amerykański tenisista.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę tenisową Greg Van Emburgh rozpoczął w 1988 roku, a zakończył w 1999 roku.

Odnosił sukcesy głównie w grze podwójnej, wygrywając sześć turniejów rangi ATP World Tour oraz osiągając osiem finałów. Swój najlepszy rezultat wielkoszlemowy uzyskał w 1990 roku podczas Wimbledonu, gdzie razem ze Stefanem Krugerem doszedł do półfinału.

W rankingu gry pojedynczej Amerykanin najwyżej był na 253. miejscu (9 października 1989), a w klasyfikacji gry podwójnej na 38. pozycji (22 marca 1993).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Nazwa
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
ATP World Tour World Championships
ATP Masters Series
ATP Championships Series
ATP World Series

Gra podwójna (6–8)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 24 lipca 1988 Schenectady Twarda Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Alexander Mronz Stany Zjednoczone Paul Annacone
Stany Zjednoczone Patrick McEnroe
6:3, 6:7, 7:5
Finalista 1. 10 lutego 1991 Guarujá Twarda Stany Zjednoczone Shelby Cannon Francja Olivier Delaître
Francja Rodolphe Gilbert
2:6, 4:6
Finalista 2. 12 maja 1991 Charlotte Ceglana Stany Zjednoczone Bret Garnett Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Jim Pugh
3:6, 6:2, 3:6
Zwycięzca 2. 21 czerwca 1992 Genua Ceglana Stany Zjednoczone Shelby Cannon Holandia Paul Haarhuis
Holandia Mark Koevermans
6:1, 6:1
Zwycięzca 3. 30 sierpnia 1992 Long Island Twarda Stany Zjednoczone Francisco Montana Włochy Gianluca Pozzi
Finlandia Olli Rahnasto
6:4, 6:2
Finalista 3. 12 czerwca 1993 Florencja Ceglana Holandia Mark Koevermans Hiszpania Tomás Carbonell
Belgia Libor Pimek
6:7, 6:2, 1:6
Finalista 4. 20 czerwca 1993 Genua Ceglana Holandia Mark Koevermans Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
3:6, 6:7
Finalista 5. 12 czerwca 1994 Florencja Ceglana Wielka Brytania Neil Broad Australia Jon Ireland
Stany Zjednoczone Kenny Thorne
6:7, 3:6
Zwycięzca 4. 14 sierpnia 1994 San Marino Ceglana Wielka Brytania Neil Broad Hiszpania Jordi Arrese
Włochy Renzo Furlan
6:4, 7:6
Finalista 6. 2 października 1994 Palermo Ceglana Wielka Brytania Neil Broad Holandia Tom Kempers
Stany Zjednoczone Jack Waite
6:7, 4:6
Zwycięzca 5. 6 sierpnia 1995 Kitzbühel Ceglana Stany Zjednoczone Francisco Montana Hiszpania Jordi Arrese
Australia Wayne Arthurs
6:7, 6:3, 7:6
Finalista 7. 8 października 1995 Tuluza Twarda (hala) Stany Zjednoczone Dave Randall Szwecja Jonas Björkman
Południowa Afryka John-Laffnie de Jager
6:7, 6:7
Finalista 8. 14 kwietnia 1996 Estoril Ceglana Holandia Tom Nijssen Hiszpania Tomás Carbonell
Hiszpania Francisco Roig
3:6, 2:6
Zwycięzca 6. 11 maja 1997 Coral Springs Ceglana Stany Zjednoczone Dave Randall Stany Zjednoczone Luke Jensen
Stany Zjednoczone Murphy Jensen
6:7, 6:2, 7:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]