Grimaud (postać)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Grimaud – postać fikcyjna, jeden z bohaterów cyklu powieści Alexandre’a Dumasa-ojca: Trzej muszkieterowie, W dwadzieścia lat później, Wicehrabia de Bragelonne. Występuje również w powieści D’Artagnan autora Henry Bedford-Jones. Wierny sługa muszkietera Atosa, niewykluczone też, że jego mleczny brat. Był niezwykle oddany swemu panu i jego synowi, których kochał całym sercem. Na polecenie Atosa nigdy nie odzywał się w jego obecności – obaj rozmawiali na migi; z pokorą przyjmował karę, gdy okazyjnie łamał ten zakaz. Przyjaźnił się z Mousquetonem, (sługą Portosa), Bazinem (sługą Aramisa) i Planchetem (sługą d’Artagnana). W polskim tłumaczeniu powieści Dumasa jego imię często jest przerabiane na Milczek.

Rola w powieściach[edytuj | edytuj kod]

  • Trzej muszkieterowie – Grimaud jest wiernym sługą hrabiego Oliviera de La Fere. Gdy ten pod pseudonimem Atos wstępuje do muszkieterów Grimaud zamieszkuje razem z nim w Paryżu. Przyjaźni się z Mousquetonem, Bazinem i Planchetem. Ze swoim panem rozmawia głównie za pomocą języka migowego; odzywa się jedynie wtedy, gdy Atosa nie ma w pobliżu. Wraz z hrabią de La Fere bierze udział w wyprawie po diamentowe spinki królowej Anny Austriaczki, podczas której muszkieter zostaje oskarżony o fałszowanie monet. Atos z Grimaudem zamykają się wówczas w piwnicy oberży, gdzie doszło do tego incydentu, po czym spożywają jej zapasy żywności i wina, strzelając jednocześnie do każdego, kto próbował tam wejść. Z tej sytuacji wyciągnął ich dopiero d’Artagnan, wraz z którym obaj wrócili do Paryża. Grimaud towarzyszy potem Atosowi podczas oblężenia protestanckiej twierdzy La Rochelle. Gdy jego pan wpada na pomysł brawurowej obrony przed hugenotami Bastionu Św. Gerwazego Grimaud jest tam z nim, gdzie zajmuje się ładowaniem broni. Nieco później wierny sługa po raz pierwszy łamie zakaz nie mówienia bez pozwolenia w obecności swego pana – ostrzega czterech muszkieterów, czytających list księżnej de Chevreuse, że zbliża się do nich kardynał Richelieu. Dzięki temu ostrzeżeniu muszkieterowie uniknęli aresztowania, ale musieli zniszczyć kompromitujące ich pismo. Zadanie to dostał Grimaud – jako karę za odezwanie się bez pozwolenia musiał zjeść ów list, lecz w nagrodę za dobrze wykonanie zadanie popija go kielichem wina. Później wierny Grimaud zawozi list do Anny Austriaczki z ostrzeżeniem o zamachu na życie księcia Buckingham, a także wraz z Mousquetonem, Bazinem i Planchetem bierze udział w samosądzie nad występną Milady de Winter.
  • D’Artagnan – po odejściu z muszkieterów Portosa i Aramisa oraz awansie d’Artagnana na porucznika Atos dwa lata pozostał jeszcze w wojsku, a z nim wierny Grimaud. W roku 1630 Atos otrzymuje list od lorda de Winter, w którym ten zaprasza go na spotkanie w hotelu markiza St. Luc. Hrabia de Le Fere wybiera się tam razem z Portosem i d’Artagnanem, a Grimaud towarzyszy im. Przyjaciele rozdzielają się jednak i sługa zostaje z Portosem. Na jego polecenie jednak sam jedzie do hotelu, gdzie czekają na niego Atos i d’Artagnan, a Portos później ich dogania. Następnie Grimaud wraz z Atosem i Portosem odbiera z klasztoru Saint Saforin 4-letniego chłopca Raula d'Aram. Gdy ludzie kardynała Richelieu dopadają bohaterów i próbują im odebrać Raula, Atos odsyła dziecko do swego stryja pod opieką Grimauda, a sam wraz z Portosem i d’Artagnanem staje do walki z kardynalistami. Przyjaciele zwyciężają ich, po czym hrabia de La Fere porzuca służbę, wraca do prawdziwego nazwiska, adoptuje Raula i wraz z nim oraz Grimaudem wraca do swego hrabstwa.
  • Dwadzieścia lat później – gdy we Francji wybucha Fronda Atos przystępuje do stronnictwa arystokratów walczących przeciwko regencji królowej Anny Austriaczki i kardynała Mazarina. Gdy przywódca tego stronnictwa, książę de Beaufort zostaje aresztowany i zamknięty w twierdzy Vincennes Grimaud zostaje wysłany przez Atosa do owego zamku, gdzie wierny sługa zatrudnia się jako osobisty strażnik księcia. Kontaktuje się on z de Beaufortem i przekazuje mu plan ucieczki uknuty przez swego pana. Niedługo potem książę otrzymuje pasztet z ukrytą wewnątrz drabinką sznurową, za pomocą której on oraz Grimaud dostają się poza mury twierdzy, gdzie czekali na nich Atos, Aramis i Rochefort. Później, gdy syn Atosa, wicehrabia Raul de Bragelonne wyjeżdża na wojnę do Flandrii, Grimaud jedzie za nim z zadaniem pilnowania młodzieńca. Gdy jednak dowiaduje się o zabójstwie kata z Bethune, którego to czynu dokonał Mordaunt, syn Milady (zamierzający pomścić śmierć matki), Grimaud zawraca do Paryża i zawiadamia o wszystkim czterech muszkieterów. Następnie wraz z Blassois towarzyszy Atosowi podczas wyprawy do Anglii, gdzie bierze udział w ratowaniu króla Karola I oraz walce z Mordauntem. Gdy muszkieterowie wracają statkiem „Błyskawica” do Francji Grimaud z Mousquetonem oraz Blassoisem schodzi do piwnicy statku, by napić się wina. Wówczas wierni słudzy podsłuchują rozmowę syna Milady z załogą statku – wynikało z niej, że statek ma zostać wysadzony w powietrze razem z muszkieterami. Atos, Portos, Aramis i d’Artagnan zostają o tym fakcie uprzedzeni, po czym uciekają szalupą z prowiantem, dzięki czemu unikają śmierci, a próbujący ich ścigać Mordaunt ginie z ręki hrabiego de La Fere. Po powrocie do Francji Grimaud pozostaje przy Atosie i pomaga mu w dalszych przygodach, w tym walce z wojskami królowej i kardynała oraz porwaniu Mazarina.
  • Wicehrabia de Bragelonne – za panowania Ludwika XIV Grimaud pozostawał u boku Atosa i razem z nim mieszkał w małej posiadłości we wsi Bragelonne. Gdy Karol II, syn zabitego Karol I, próbował odzyskać władzę w Anglii, Atos wyruszył tam z nim, a Grimaud był u jego boku. Towarzyszył mu podczas wydobycia skarbów z zamku Newcastle oraz pomagał w walce z angielskimi żołdakami oskarżającymi hrabiego de La Fere o porwanie ich przywódcy, generała Moncka. Potem wraz ze swym panem Grimaud powrócił do Francji, gdzie obaj zamieszkali w Paryżu i czuwali nad wicehrabią Raulem de Bragelonne. Gdy ukochana młodzieńca, Luiza de La Valliere (późniejsza metresa Ludwika XIV), złamała mu serce, ten wyruszył na wojnę w Afryce. Atos wówczas wrócił do Bragelonne, gdzie rozchorował się z tęsknoty za synem. Grimaud wiernie się nim wówczas opiekował. To on również dostarczył hrabiemu de La Fere list, w którym książę de Beaufort informował go o śmierci Raula. Odczytawszy to pismo Atos zmarł.

Grimaud w filmie[edytuj | edytuj kod]

W większości filmowych ekranizacji powieści Dumasa postać Grimauda jest pomijana i pojawia się jedynie w nielicznych ekranizacjach np. w filmie Trzej muszkieterowie z 1948 r, gdzie w jego rolę wcielił się aktor William 'Bill' Phillips, w dwuczęściowym filmie „Trzej muszkieterowie” z 1961 r – tam Grimauda zagrał Jacques Seiler oraz w brytyjskim serialu „Trzej muszkieterowie” z lat 1966-1967 - tam Grimauda wykreował Milton Johns. W filmie animowanym „Trzej muszkieterowie” z 2009 r. Grimaud jest z antropomorfizowanym psem i giermkiem Atosa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Dumas, Trzej muszkieterowie, Wydawnictwo Siedmioróg, Wrocław 1999
  • A. Dumas, D’Artagnan, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2003
  • A. Dumas, Trzej muszkieterowie Dwadzieścia lat później, Wydawnictwo Zielona Sowa, 2003
  • A. Dumas, Wicehrabia de Bragelonne t. I–III, Państwowe Wydawnictwo Iskry, Warszawa 1959