Grodowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy wsi w Polsce. Zobacz też: Grodowice – wieś na Ukrainie.
Grodowice
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat kazimierski
Gmina Bejsce
Strefa numeracyjna (+48) 41
Kod pocztowy 28-512[1]
Tablice rejestracyjne TKA
SIMC 0226916
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Grodowice
Grodowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Grodowice
Grodowice
Ziemia50°16′01″N 20°35′20″E/50,266944 20,588889

Grodowicewieś sołecka[2] w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, w gminie Bejsce[3].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Części wsi[edytuj]

Integralne części wsi Grodowice[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0226922 Argentyna część wsi
0226939 Białków część wsi
0226945 Chałupki część wsi
0226951 Ulica część wsi

Historia[edytuj]

Grodowice w wieku XIX – wieś i folwark w powiecie pińczowskim, gminie i parafii Bejsce.
W 1827 r. było tu 35 domów i 205 mieszkańców
W XV wieku należały do Warcisława herbu Lis (Długosz L.B. t.II, s.411) strona 835 tomu II. Folwark Grodowice odległy od Wisły 5 wiorst. Rozległość folwarczna wynosiła mórg 416 w tym: grunta orne i ogrody mórg 266, pastwisk mórg 7, lasu mórg 163, nieużytki i place mórg 10. Budynków murowanych było 2, drewnianych 5, płodozmian 9. polowy. Folwark ten został oddzielony od dóbr Bejsce w r. 1879.[6]

W 1929 r. majątek posiadał tu Adam Byszewski. Był jeden sklep z towarami różnymi, jeden sklep spożywczy i dwóch szewców[7].

Stanowisko archeologiczne[edytuj]

W Grodowicach w 2005 roku odkryto wielokulturowe stanowisko archeologiczne. Badaniami na nim zajmują się archeolodzy z Instytutu Archeologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Stwierdzono ślady osadnictwa z młodszej epoki kamienia (kultura pucharów lejkowatych), epoki brązu i wczesnej epoki żelaza (kultura trzciniecka i łużycka) oraz średniowiecza. Najciekawsze są pozostałości z wczesnej epoki żelaza. Stwierdzono bowiem właściwie nieznane dotąd w Polsce groby szybowe, które składają się z wielu „pięter” pochówków. Stwierdzono także ślady ofiar z ludzi. Być może grób ten kryje pochówek ważnej osoby (wodza lub księcia). Średniowiecze reprezentuje cmentarzysko szkieletowe z XIXII wieku. Badania „Struktury osadnicze z epoki brązu i wczesnej epoki żelaza w zachodniej Małopolsce” prowadzone są przez UJ pod kierunkiem P. Godlewskiego[8]


Przypisy

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2014–03–09]. s. według wyboru.
  2. Jednostki organizacyjne gminy Bejsce. Urząd Gminy Bejsce. [dostęp 31.04.2015].
  3. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-03-10].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014–03–09]. 
  5. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  6. Grodowice w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. II: Derenek – Gżack. Warszawa 1881.
  7. The 1929 Polish Business Directory Project, data.jewishgen.org [dostęp 2017-03-28].
  8. Badania archeologiczne w Grodowicach.