Gromada Brzoza Stadnicka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Brzoza Stadnicka
Gromada Brzóza Stadnicka
gromada
1954–1973
Brzoza StadnickaGromada Brzóza Stadnicka
Państwo  PRL
Województwo rzeszowskie
Powiat łańcucki
Data powstania 5 października 1954
Data likwidacji 1 stycznia 1973
Siedziba Brzoza Stadnicka / Brzóza Stadnicka
Szczegółowy podział administracyjny (1954)
Liczba sołectw 1
Liczba reprezentantów
Liczba członków GRN (1954) 18
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gromada Brzoza Stadnicka[1][2][3] (od lat 1960. gromada Brzóza Stadnicka[4][5]) – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.

Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954[6] do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973[7], tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972[2][8].

Gromadę Brzoza Stadnicka z siedzibą GRN w Brzozie Stadnickiej (w obecnym brzmieniu Brzóza Stadnicka) utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski[2] – w powiecie łańcuckim w woj. rzeszowskim na mocy uchwały nr 27/54 WRN w Rzeszowie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki wszedł obszar dotychczasowej gromady[9] Brzoza Stadnicka (bez przysiółka Budy za Lasem) oraz przysiółek Julin z dotychczasowej gromady Brzoza Królewska ze zniesionej gminy Giedlarowa w tymże powiecie[1]. Dla gromady[10] ustalono 18 członków gromadzkiej rady narodowej[11].

Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej[5].

Przypisy

  1. a b Uchwała Nr 27/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu łańcuckiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 18 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 5 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 30 listopada 1954 r., Nr. 11, Poz. 41)
  2. a b c Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Warszawa: Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych, 1956.
  3. Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Warszawa: Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych, 1960.
  4. Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Warszawa: Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych, 1965.
  5. a b Wykaz miast, osiedli i gromad: stan z dn. 1 I 1971 r., Cz. 1. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny – Biuro Spisów, 1971.
  6. Dz.U. z 1954 r. Nr 43, poz. 191
  7. Dz.U. z 1972 r. Nr 49, poz. 312
  8. Mała Encyklopedia Powszechna PWN. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1959.
  9. Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.
  10. Zapisano w wykazie jako Brzóza Stadnicka, mimo że wariant ten jeszcze nie obowiązywał
  11. Uchwała Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Łańcucie (punkt 10) z dnia 4 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 9 października 1954 r., Nr. 9, Poz. 34)