Gromada Czerwona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Czerwona
gromada
1954–1961
Czerwona
Państwo  PRL
Województwo kieleckie
Powiat iłżecki
Data powstania 29 września 1954
Data likwidacji 31 grudnia 1961
Siedziba Czerwona
Szczegółowy podział administracyjny (1954)
Liczba sołectw 7
Liczba reprezentantów
Liczba członków GRN (1954) 13
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gromada Czerwona – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.

Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954[1] do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973[2], tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972[3][4].

Gromadę Czerwona siedzibą GRN w Czerwonej utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski[3] – w powiecie iłżeckim w woj. kieleckim, na mocy uchwały nr 13k/54 WRN w Kielcach z dnia 29 września 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad[5] Antoniów, Bielany, Czerwona, Marjanów, Pasieki i Podgórze ze zniesionej gminy Łaziska, obszar dotychczasowej gromady Osinki ze zniesionej gminy Rzeczniów oraz miejscowość Rochalina z dotychczasowej gromady Ostrownica kolonia ze zniesionej gminy Miechów w tymże powiecie[6]. Dla gromady ustalono 13 członków gromadzkiej rady narodowej[7].

1 lipca 1957 z gromady Czerwona wyłączono wieś Rochalina włączając ją do gromady Ostrownica w tymże powiecie[8].

31 grudnia 1961 z gromady Czerwona wyłączono wsie Antoniów, Bielany, Czerwona i Podgórze oraz kolonię Pasieki, włączając je do gromady Bąkowa w powiecie lipskim w tymże województwie[9], po czym gromadę Czerwona zniesiono a jej (pozostały) obszar włączono do gromady Rzeczniów w powiecie iłżeckim[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. z 1954 r. Nr 43, poz. 191
  2. Dz.U. z 1972 r. Nr 49, poz. 312
  3. a b Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Warszawa: Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych, 1956.
  4. Mała Encyklopedia Powszechna PWN. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1959.
  5. Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.
  6. Uchwała Nr 13k/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 29 września 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu iłżeckiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 20 grudnia 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia dnia 29 września 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 31 grudnia 1954 r., Nr. 15, Poz. 104)
  7. Uchwała Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Starachowicach z dnia 6 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 9 października 1954 r., Nr. 11, Poz. 34)
  8. Uchwała Nr 9/57 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 9 kwietnia 1957 r. o zmianie granic niektórych gromad w województwie kieleckim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 25 maja 1957 r., Nr. 6, Poz. 60)
  9. Dz.U. z 1961 r. Nr 49, poz. 263
  10. Uchwała Nr 23/61 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 15 września 1961 r. o zniesieniu, połączeniu i utworzeniu niektórych gromad w województwie kieleckim (w brzmieniu uchwały Nr 30/61 z dnia 22 listopada 1961 r.) (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 30 listopada 1961 r., Nr. 14, Poz. 129)