Gromada Przewóz (powiat kozienicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przewóz
gromada
1954–1961
Państwo  PRL
Województwo kieleckie
Powiat kozienicki
Data powstania 29 września 1954
Data likwidacji 31 grudnia 1961
Siedziba Przewóz
Szczegółowy podział administracyjny (1954)
Liczba sołectw 4
Liczba reprezentantów
Liczba członków GRN (1954) 10
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gromada Przewóz (od 31 XII 1961 gromada Kozienice) – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.

Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954[1] do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973[2], tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972[3][4].

Gromadę Przewóz siedzibą GRN w Przewozie utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski[3] – w powiecie kozienickim w woj. kieleckim, na mocy uchwały nr 13e/54 WRN w Kielcach z dnia 29 września 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad[5] Wymysłów, Holendry, Wójtostwo pod Dąbrówkami i parcelacja Kozienice oraz część gromady Wójtostwo Poduchowne ze zniesionej gminy Kozienice, a także miejscowości Poprzeczniaki, Pasieka i Witniak wyłączone z miasta Kozienice w tymże powiecie[6]. Dla gromady ustalono 10 członków gromadzkiej rady narodowej[7].

31 grudnia 1961 z gromady Przewóz wyłączono wieś Wójtostwo Poduchowne, część obszaru b. majątku państwowego Kozienice i część Kolonii Kozienice o nazwie Pocztówka, włączając je do miasta Kozienice[8]; do gromady Przewóz przyłączono natomiast obszar zniesionej gromady Stanisławice, wsie Łuczynów Nowy, Łuczynów Stary, Opatkowice i Majdany ze zniesionej gromady Holendry Piotrkowskie oraz wsie Kociołki, Kajzerówka, Janików, Aleksandrówka i Ruda, wschodnią część – położoną za łachą wiślaną – wsi Stara Wieś, kolonie Katarzynów, Janów i Śmietanki oraz przedmieście Nowiny ze zniesionej gromady Stara Wieś[9]. Po zmianach tych gromadę Przewóz zniesiono tego samego dnia przez przemianowanie jednostki na gromada Kozienice[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. z 1954 r. nr 43, poz. 191
  2. Dz.U. z 1972 r. nr 49, poz. 312
  3. a b Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Warszawa: Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych, 1956.
  4. Mała Encyklopedia Powszechna PWN. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1959.
  5. Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.
  6. Uchwała Nr 13e/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 29 września 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu kozienickiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 20 grudnia 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia dnia 29 września 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 31 grudnia 1954 r., Nr. 15, Poz. 104)
  7. Uchwała Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Kozienicach z dnia 4 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 9 października 1954 r., Nr. 11, Poz. 28)
  8. Dz.U. z 1961 r. nr 50, poz. 272
  9. Uchwała Nr 23/61 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 15 września 1961 r. o zniesieniu, połączeniu i utworzeniu niektórych gromad w województwie kieleckim (w brzmieniu uchwały Nr 30/61 z dnia 22 listopada 1961 r.) (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 30 listopada 1961 r., Nr. 14, Poz. 129)
  10. Uchwała Nr 24/61 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 15 września 1961 r. o zmianie granic i nazw niektórych gromad oraz przeniesieniu siedzib niektórych gromadzkich rad narodowych (w brzmieniu uchwały Nr. 30/61 z dnia 22 listopada 1961 r.) (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 30 listopada 1961 r., Nr. 14, Poz. 130)