Gromada Rokity

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rokity
gromada
1954–1973
Rokity
Państwo  PRL
Województwo koszalińskie
Powiat 1954-59: słupski
1959-72: bytowski
Data powstania 5 października 1954
Data likwidacji 1 stycznia 1973
Siedziba Rokity
Szczegółowy podział administracyjny (1954)
Liczba sołectw 6
Liczba reprezentantów
Liczba członków GRN (1954) 14
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gromada Rokity – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.

Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954[1] do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973[2], tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972[3][4].

Gromadę Rokity z siedzibą GRN w Rokitach utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski[3] – w powiecie słupskim w woj. koszalińskim na mocy uchwały nr 43/54 WRN w Koszalinie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad[5] Rokity, Rokitki i Otnoga ze zniesionej gminy Rokity w powiecie słupskim oraz obszary dotychczasowych gromad Mydlita i Kłosy ze zniesionej gminy Jasień w powiecie bytowskim w woj. koszalińskim, a także obszar dotychczasowej gromady Bochowo ze zniesionej gminy Cewice w powiecie lęborskim w woj. gdańskim[6]. Dla gromady ustalono 14 członków gromadzkiej rady narodowej[7].

31 grudnia 1959 gromadę włączono do powiatu bytowskiego w województwie koszalińskim[8].

31 grudnia 1968 do gromady Rokity włączono miejscowość Kłosy ze zniesionej gromady Jasień w tymże powiecie[9].

Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. z 1954 r. nr 43, poz. 191
  2. Dz.U. z 1972 r. nr 49, poz. 312
  3. a b Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Warszawa: Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych, 1956.
  4. Mała Encyklopedia Powszechna PWN. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1959.
  5. Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.
  6. Uchwała Nr 43/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady województwa koszalińskiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie z dnia 23 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie z dnia 5 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie z dnia 27 listopada 1954 r., Nr. 17, Poz. 72, § 9)
  7. Uchwała Nr 35/393/54 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Słupsku z dnia 4 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych powiatu sławieńskiego (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie z dnia 9 października 1954 r., Nr. 12, Poz. 41)
  8. Dz.U. z 1959 r. nr 65, poz. 390
  9. Uchwała Nr XXI/76/68 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie z dnia 21 października 1968 roku w sprawie zmian granic niektórych gromad w województwie koszalińskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie z dnia 23 grudnia 1968 r., Nr. 11, Poz. 82)
  10. Wykaz miast, osiedli i gromad: stan z dn. 1 I 1971 r., Cz. 1. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny – Biuro Spisów, 1971.