Gromada Słupia (powiat sierpecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Słupia
gromada
1954–1973
Państwo  PRL
Województwo warszawskie
Powiat 1954–61: płocki
1961–72: sierpecki
Data powstania 5 października 1954
Data likwidacji 1 stycznia 1973
Siedziba Słupia
Szczegółowy podział administracyjny (1954)
Liczba sołectw 11
Liczba reprezentantów
Liczba członków GRN (1954) 17
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gromada Słupia – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.

Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954[1] do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973[2], tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972[3][4].

Gromadę Słupia z siedzibą GRN w Słupi utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski[3] – w powiecie płockim w woj. warszawskim, na mocy uchwały nr VI/10/13/54 WRN w Warszawie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad[5] Gutowo Górki, Kowalewo Nowe, Majki Duże, Majki Małe, Makomazy, Mańkowo, Narkiewszczyzna, Ostrowy, Słupia i Szumanie ze zniesionej gminy Majki oraz obszar dotychczasowej gromady Gołocin (z wyłączeniem miejscowości Reczewo) ze zniesionej gminy Lelice w tymże powiecie[6]. Dla gromady ustalono 17 członków gromadzkiej rady narodowej[7].

1 stycznia 1959 z gromady Słupia wyłączono wsie Makomazy i Narkiewiczyzna, włączając je do gromady Jeżewo w powiecie sierpeckim[8].

31 grudnia 1961 do gromady Słupia włączono wsie Stare Chabowo i Chabowo-Świniary z gromady Drobin w tymże powiecie[9], po czym gromadę Słupia włączono do powiatu sierpeckiego w tymże województwie[10].

Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej[11].

Przypisy

  1. Dz.U. z 1954 r. Nr 43, poz. 191
  2. Dz.U. z 1972 r. Nr 49, poz. 312
  3. a b Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Warszawa: Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych, 1956.
  4. Mała Encyklopedia Powszechna PWN. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1959.
  5. Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.
  6. Uchwała Nr VI/10/13/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu płockiego; w ramach Zarządzenia Nr Or. V-0/1/54 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 29 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 4 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 1 grudnia 1954 r., Nr. 11, Poz. 67)
  7. Uchwała Nr XLVII/223 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Płocku z dnia 6 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 7 października 1954 r., Nr. 9, Poz. 52)
  8. Dz.U. z 1958 r. Nr 76, poz. 392
  9. Uchwała Nr IV-19/61 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 27 września 1961 r. w sprawie zmian granic i nazw, utworzenia i zniesienia niektórych gromad oraz przeniesienia siedzib niektórych gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 15 grudnia 1961 r., Nr. 13, Poz. 292)
  10. Dz.U. z 1961 r. Nr 59, poz. 322
  11. Wykaz miast, osiedli i gromad: stan z dn. 1 I 1971 r., Cz. 1. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny – Biuro Spisów, 1971.