Gromada Smolniki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy gromady w powiecie suwalskim. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Smolniki
gromada
1954–1973
Państwo  PRL
Województwo białostockie
Powiat suwalski
Data powstania 4 października 1954
Data likwidacji 1 stycznia 1973
Siedziba Smolniki
Szczegółowy podział administracyjny (1954)
Liczba sołectw 11
Liczba reprezentantów
Liczba członków GRN (1954) 12
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gromada Smolniki – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.

Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954[1] do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973[2], tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972[3][4].

Gromadę Smolniki z siedzibą GRN w Smolnikach utworzono – jako jedną z 8759 gromad[3] – w powiecie suwalskim w woj. białostockim, na mocy uchwały nr 23/V WRN w Białymstoku z dnia 4 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad[5] Lizdejki, Jodoziory, Kleszczówek, Poplin, Polimonie, Postawele, Soliny, Bondziszki i Smolniki ze zniesionej gminy Kadaryszki oraz Dzierwany i Ługiele ze zniesionej gminy Wiżajny w tymże powiecie[6]. Dla gromady ustalono 12 członków gromadzkiej rady narodowej[7].

31 grudnia 1959 do gromady Smolniki przyłączono wieś Łopuchowo, osadę Cisówek i jezioro Linówek ze zniesionej gromady Jegliniec oraz wsie Dziadówek, Antosin, Jegliniszki, Stara Hańcza, Kramnik, Kłajpeda, Kłajpedka, Mierkinie Stare, Stołupianka i Żelazkowizna wraz z jeziorami Jegliniszki i Poblendzie ze zniesionej gromady Okliny[8].

1 stycznia 1972 z gromady Smolniki wyłączono wieś Kramnik o powierzchni 394,98 ha, w tym grunty PGR Skajzgiry o powierzchni 373,67 ha i grunty gospodarstw indywidualnych o powierzchni 21,31 ha, włączając je do je do gromady Żytkiejmy w powiecie gołdapskim[9].

Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. z 1954 r. nr 43, poz. 191
  2. Dz.U. z 1972 r. nr 49, poz. 312
  3. a b Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Warszawa: Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych, 1956.
  4. Mała Encyklopedia Powszechna PWN. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1959.
  5. Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.
  6. Uchwała Nr 23/V Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 4 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu suwalskiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 30 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 4 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 2 grudnia 1954 r., Nr. 10, Poz. 49)
  7. Uchwała Nr LXXXVII/149/54 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Suwałkach z dnia 5 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 7 października 1954 r., Nr. 7, Poz. 40)
  8. Uchwała 12/4 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z 8 września 1959 r. sprawie zniesienia i utworzenia niektórych gromad w województwie białostockim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 10 grudnia 1959 r., Nr. 9, Poz. 58)
  9. Dz.U. z 1971 r. nr 32, poz. 291
  10. Obwieszczenie Wydziału Organizacyjno-Prawnego Prezydium WRN w Białymstoku z dnia 26 listopada 1971 r. w sprawie podziału administracyjnego województwa białostockiego – stan na dzień 1 stycznia 1972 r.(Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 24 grudnia 1971 r., Nr. 18, Poz. 234)