Gromada Zalesie Górne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zalesie Górne
gromada
1954–1973
Zalesie Górne
Państwo  PRL
Województwo warszawskie
Powiat piaseczyński
Data powstania 5 października 1954
Data likwidacji 1 stycznia 1973
Siedziba Zalesie Górne
Szczegółowy podział administracyjny (1954)
Liczba sołectw 1
Liczba reprezentantów
Liczba członków GRN (1954) 12
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gromada Zalesie Górne – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.

Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954[1] do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973[2], tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972[3][4].

Gromadę Zalesie Górne z siedzibą GRN w Zalesiu Górnym utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski[3] – w powiecie piaseczyńskim w woj. warszawskim, na mocy uchwały nr VI/10/12/54 WRN w Warszawie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki wszedł obszar dotychczasowej gromady[5] Zalesie Górne oraz osada Jesówka z dotychczasowej gromady Jesówka ze zniesionej gminy Jazgarzew, a także kolonie Zalesie-Wyżyny, Zalesie-Wrzosy i Willa-Ogończyk z dotychczasowej gromady Ustanów ze zniesionej gminy Wola Wągrodzka, w tymże powiecie[6]. Dla gromady ustalono 12 członków gromadzkiej rady narodowej[7].

1 stycznia 1961 do gromady Zalesie Górne przyłączono część obszarów wsi Żabieniec o powierzchni 16 ha, stanowiące stawy i część obszaru wsi Chojnów o powierzchni 96 ha, stanowiącą część obszaru leśnego nadleśnictwa Chojnów – z gromady Żabieniec w tymże powiecie[8].

Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. z 1954 r. nr 43, poz. 191
  2. Dz.U. z 1972 r. nr 49, poz. 312
  3. a b Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Warszawa: Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych, 1956.
  4. Mała Encyklopedia Powszechna PWN. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1959.
  5. Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.
  6. Uchwała Nr VI/10/12/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu piaseczyńskiego; w ramach Zarządzenia Nr Or. V-0/1/54 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 29 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 4 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 1 grudnia 1954 r., Nr. 11, Poz. 67)
  7. Uchwała Nr 165 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Piasecznie z dnia 2 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 7 października 1954 r., Nr. 9, Poz. 51)
  8. Uchwała Nr VI/21/60 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 14.XI.1960 r. w sprawie zmian granic województwa, powiatów, gromad oraz utworzenia miast (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 25 listopada 1960 r., Nr. 11, Poz. 220)
  9. Wykaz miast, osiedli i gromad: stan z dn. 1 I 1971 r., Cz. 1. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny – Biuro Spisów, 1971.