Grotniki (województwo łódzkie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51°53′48.6″N 19°18′38.9″E
- błąd 4 m
WD 51°53'28"N, 19°18'37"E
- błąd 38 m
Odległość 673 m
Grotniki
wieś
Ilustracja
Kąpielisko w Grotnikach
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Powiat zgierski
Gmina Zgierz
Wysokość 150 – 188 m n.p.m.
Liczba ludności (2015) 514
Strefa numeracyjna 42
Kod pocztowy 95-073[1]
Tablice rejestracyjne EZG
SIMC 0416829
Położenie na mapie gminy wiejskiej Zgierz
Mapa konturowa gminy wiejskiej Zgierz, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Grotniki”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Grotniki”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Grotniki”
Położenie na mapie powiatu zgierskiego
Mapa konturowa powiatu zgierskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Grotniki”
Ziemia51°53′48,6″N 19°18′38,9″E/51,896833 19,310806

Grotnikiwieś letniskowo-wypoczynkowa w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Zgierz. Grotniki wraz z Jedliczem A i Jedliczem B oraz Ustroniem stanowi tzw. Trójwieś.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Grotniki[2][3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0416835 Krzemień część wsi

Jest to najprawdopodobniej najmłodsza miejscowość na terenie gminy Zgierz. Jej oficjalne pojawienie się na mapach datuje się na rok 1924 (wraz z powstaniem linii kolejowej Łódź – Kutno i wybudowaniem stacji kolejowej), aczkolwiek historia tych terenów sięga wielu lat wstecz (Jedlicze A i B oraz Ustronie to stosunkowo stare wsie).

Geneza miejscowości związana jest z postacią generała majora Michała Kurysa, carskiego zarządcy okolicznych lasów. W 1905 roku wybudował on pałacyk oraz folwark, który nazwał Grotniki, od nazwy miejscowości w Świętokrzyskim, w której posiadał majątek majoracki. W 1868 roku za straty spowodowane uwłaszczeniem chłopów otrzymał rekompensatę w postaci terenów leśnych w okolicach Łodzi.

Po I wojnie światowej tereny te stały się własnością rodziny Jungowskich, fundatorów kościoła (obecnie kościoła Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny)[5]. Z początkiem lat 20. XX w. rozparcelowali oni swój majątek, przeznaczając go na działki letniskowe. W 1924 roku poprowadzona została linia kolejowa z Łodzi do Kutna, która zapoczątkowała „karierę” letniskowo-wypoczynkową miejscowości.

W okresie międzywojennym Grotniki zyskały uznanie wczasowiczów ze względu na wspaniałe walory środowiska przyrodniczego oraz mikroklimat posiadający cechy zbliżone do mikroklimatu Rabki. Wraz z podobnymi im miejscowościami, tj. Sokolnikami i Kolumną stały się ulubionymi letniskami mieszkańców aglomeracji łódzkiej.

W czasie II wojny światowej miejscowość została przemianowana na Grottensee[6].

Po II wojnie światowej nastąpił dalszy rozwój miejscowości. Powstała tu znaczna liczba ośrodków kolonijnych i wczasowych, wybudowano szkołę podstawową tysiąclatkę. Z końcem lat 80. XX w., w związku z przemianami ustrojowymi zmienił się częściowo charakter Grotnik. Zaczęły pełnić funkcję „sypialni” dla mieszkańców aglomeracji łódzkiej.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa łódzkiego.

We wsi mieszkał Krzysztof Krawczyk i został pochowany na miejscowym cmentarzu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 342 [dostęp 2020-12-22] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. KSNG: Wykaz urzędowych nazw miejscowości i ich części (pol.). opublikowany [w:] Dz.U. z 2013 r. poz. 200 ze zmianami w Dz.U. z 2015 r. poz. 1636. [dostęp 2018-01-06].
  5. Grotniki - Parafia pw. Niepokalanego Poczęcia (pol.). oblaci.pl. [dostęp 2018-07-08].
  6. Historia sołectwa Grotniki