Grupa Magurki Wilkowickiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Południowa część grupy Magurki Wilkowickiej

Grupa Magurki Wilkowickiej – zachodnia część Beskidu Małego, położona po zachodniej stronie rzeki Soła. Znajduje się w niej najwyższy szczyt Beskidu Małego – Czupel (930 m). Główny grzbiet grupy Magurki Wilkowickiej ma kształt litery C zwróconej końcami do Soły. W środku grzbietu znajduje się przełęcz Przegibek, spod której spływają w przeciwne stron dwa potoki: na wschód Ponikwa (Ponikiew), na zachód Straconka. Przełęcz Przegibek wraz z dolinami wymienionych potoków dzielą Grupę Magurki Wilkowickiej na dwie mniejsze grupy[1]:

  • grupa Chrobaczej Łąki (po północnej stronie)
  • grupa Magurki i Czupla (po południowej stronie)

Grupa Magurki Wilkowickiej od północnej strony stromo opada na Pogórze Śląskie, od południa do Kotliny Żywieckiej, od zachodu dolina rzeki Biała i Brama Wilkowicka oddzielają ją od Beskidu Śląskiego[2]. Jest w większości zalesiona, ale na grzbietach i stokach gór znajdują się także widokowe polany i wiatrołomy. Posiada gęstą sieć szlaków turystycznych i kilka schronisk górskich (całorocznych lub sezonowych): schronisko na Chrobaczej Łące, schronisko PTTK na Magurce Wilkowickiej, schronisko „Rogacz”[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Radosław Truś: Beskid Mały. Przewodnik. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2008. ISBN 978-83-89188-77-9.
  2. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
  3. Beskid Mały. Mapa 1:50 000. Kraków: Compass. ISBN 978-83-7605-329-5.
Widok na Grupę Magurki Wilkowickiej z góry Żar
Widok na Grupę Magurki Wilkowickiej z góry Żar
Panorama ze szczytu Czupla w kierunku północno-wschodnim. Widok na grupę Chrobaczej Łąki, dolinę Soły i Grupę Kocierza
Panorama ze szczytu Czupla w kierunku północno-wschodnim. Widok na grupę Chrobaczej Łąki, dolinę Soły i Grupę Kocierza