Grupa Szkół Lotniczych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grupa Szkół Lotniczych
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1937
Rozformowanie 1939
Dowódcy
Pierwszy płk Wacław Iwaszkiewicz
Ostatni płk Stefan Sznuk
Organizacja
Dyslokacja garnizon Warszawa
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk lotnictwo
Podległość Dowództwo Lotnictwa

Grupa Szkół Lotniczych – związek organizacyjny lotnictwa Wojska Polskiego.

W 1937 nastąpiła dalsza reorganizacja szkolnictwa lotniczego. Rozkazem MSWojsk. DDO L.dz. 851/Og. z 22 czerwca 1937 powołano Komendę Grupy Szkół Lotniczych, której podporządkowano wszystkie szkoły lotnicze z wyjątkiem Wyższej Szkoły Lotniczej[1].

W latach 1938–1939 komendantowi Grupy Szkół Lotniczych były podporządkowane:

  • Centrum Wyszkolenia Lotnictwa nr 1 w Dęblinie,
  • Centrum Wyszkolenia Lotnictwa nr 2 w Bydgoszczy,
  • Szkoła Podchorążych Lotnictwa – Grupa Techniczna w Warszawie,
  • Szkoła Podchorążych Rezerwy Lotnictwa w Sadkowie k. Radomia,
  • Wyższa Szkoła Pilotażu w Grudziądzu[2].

Obsada persolnalna[edytuj | edytuj kod]

Komendanci grupy
Obsada personalna w marcu 1939
  • komendant grupy – płk Wacław Iwaszkiewicz,
  • adiutant – kpt. Józef Franciszek Kukułka,
  • oficer do spraw wyszkolenia ogólno-lotniczego – ppłk Jerzy Bajan,
  • oficer do spraw wyszkolenia pilotażu – kpt. Leszek Jerzy Karczewski,
  • oficer do spraw wyszkolenia technicznego – kpt. Szczepan Ścibior[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryszard Bartel, Jan Chojnacki, Tadeusz Królikiewicz, Adam Kurowski: Z historii polskiego lotnictwa wojskowego 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.