Grusza (dron)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grusza
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo

 Rosja

Producent

ООО Ижмаш — Беспилотные системы

Typ

bezzałogowy statek powietrzny

Konstrukcja

kompozytowa

Załoga

0

Historia
Lata produkcji

2007

Dane techniczne
Napęd

1 × silnik elektryczny

Wymiary
Rozpiętość

0,82 m

Długość

0,42 m

Masa
Użyteczna

0,35 kg

Startowa

2,4 kg

Osiągi
Prędkość maks.

120 km/h

Prędkość przelotowa

80 km/h

Prędkość minimalna

60 km/h

Pułap

3000 m

Zasięg

10 km

Długotrwałość lotu

75 min

Dane operacyjne
Użytkownicy
 Rosja

Grusza (ros. «Груша») – rosyjski dron przeznaczony do prowadzenia bliskiego rozpoznania i korygowania ognia artylerii.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dron został skonstruowany przez zakład Iżmasz (ros. ООО «Ижмаш — Беспилотные системы»). Początkowo został opracowany na potrzeby sił specjalnych GRU i wojsk powietrznodesantowych, m.in. przewidywano używanie go do wykrywania obozów bojowników w Czeczenii. Następnie wykorzystaniem drona zainteresowała się marynarka rosyjska. Stworzony system składał się z dwóch stanowisk kontroli oraz ośmiu dronów i był sprzedawany przez producenta za kwotę 2,5 miliona rubli. Nawigacja pomiędzy punktami odbywa się z wykorzystaniem systemu GPS i GLONASS[1].

W 2007 r. został przyjęty na wyposażenie jednostek armii rosyjskiej. W pierwszej kolejności otrzymały go jednostki piechoty morskiej oraz formacje Floty Bałtyckiej. Kolejne trafiły na wyposażenie jednostek artylerii Centralnego Okręgu Wojskowego oraz Wschodniego Okręgu Wojskowego. W 2009 roku dron został użyty do współpracy z artylerią podczas ćwiczeń na poligonie Kapustin Jar. W tym samym roku został zaprezentowany na ćwiczeniach „Ładoga-2009”, kolejne ćwiczenia wojskowe, które odbyły się z jego użyciem to „Wostok-2010”. Również w 2010 r. wykorzystano go podczas rosyjsko-mongolskich ćwiczeń „Darkhan”. W 2011 roku dron został wykorzystany podczas ćwiczeń „Center-2011”.

W 2015 r. dron przeszedł modernizację, został wyposażony w kamerę termowizyjną[2]. Dron Grusza jest sukcesywnie wycofywany z wyposażenia jednostek armii rosyjskiej, jego następcą jest nowocześniejszy Granat-1[3].

Wyposażenie i zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Główne zastosowanie drona to prowadzenie bliskiego rozpoznania i obserwacji w promieniu do 10 kilometrów. Operuje na pułapie od 300 do 500 metrów i w trybie rzeczywistym przekazuje do stanowiska kontroli lotu współrzędne celów oraz koryguje ogień artylerii[4]. Dla uproszczenia obsługi dron wykonuje lot według wcześniej wskazanych punktów, zmiana trasy jest możliwa poprzez ich modyfikację. To rozwiązanie ułatwiało kwestie związane ze szkoleniem operatorów drona. Dron jest wyposażony w kamerę o rozdzielczości 720×576 px oraz kamerę o rozdzielczości 10 megapikseli z czterokrotnym zoomem optycznym. Przygotowanie drona do lotu zajmuje dwuosobowej obsłudze 5 minut. Start następuje z ręki operatora lub z wykorzystaniem katapulty, lądowanie z wykorzystaniem spadochronu[5]. Większość elementów składowych drona jest pochodzenia zagranicznego, w Rosji wyprodukowany jest jedynie silnik i płatowiec[6]. Dron przechowywany jest w pojemniku transportowym, którego masa wynosi 11,5 kg[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]